અજંપાનો તાગ

અજંપાનો તાગ

સર સર આ  સરતા   સમયની  પરછાંય
સરળ સહજ આરસી પર આવી પથરાય
       ઉરમાં અજંપાનો ભાર
         કેમ આવે અજંપાનો તાગ?

ગુથ્યું  મેં  આવરણ  મદમાતો  અજ્ઞાની
કામ ક્રોધ લોભ મોહ લાદે છે મહામાની
        ઉતારો ફેંકો આ આવરણ
        તો આવે અજંપાનો તાગ

ક્લેશપૂણૅ  કરકામણ દુરાચારી  હિંસાનુ
દ્વેષપૂણૅ દિલ લેતા સાધન આ જીવ્હાનુ
       ભક્તોના ભાવ ના દુભાવો
       તો આવે અજંપાનો તાગ

અંતરને  ઓળખુ  ને  વિદ્યાને  વાગોળુ
ભણી ગણી શાસ્ત્રો ને જીવનમાં ઓગાળુ
    વાંચેલુ આજ જીવી જાણું
               તો આવે અજંપાનો તાગ              
               ——————-  
        તાગ=અંદાજ,માપ

વાસના

વાસના

આજ  જોઉં  વિસ્તરતો  વાસનાનો વડલો
જ્યાંવાવ્યો’તો નાજુક ને નાનોશો છોડવો

અણસમજુ    અજ્ઞાની   માળી   મેં  રોકેલા
રંગીલા પાન   એણે     મમતાથી  પોષેલા
અજાગ્રૃત    આસ્થામાં     કૂંપળો    રે   ફૂટી
                ને વિસ્તરતો વાસનાનો વડલો—

એક પાન ખરતું   ત્યાં  દસનવા    વિકસે
ઉંડા   એ   મૂળીયા   પથ્થરમાંય   વિલસે
જન્મોનો    સધ્ધર   સાબૂત   કર્મ પડીયો
              ને વિસ્તરતો વાસનાનો વડલો—

બહુરે    મોડું   થયુ ને   વસમો    આભાસ
જીવ   મારો     રુંધાયે    વડલાની    પાસ
ભટકું  હું!     દોડું   હું!         સંતોની   પાસ
              કેમ રોકું આ વાસનાનો વડલો?—
 
     જ્યાં વાવ્યો’તો નાજુક એક છોડવો
     ત્યાં   ઘેઘૂર   આ  વાસનાનો  વડલો
          ————–

માધવ હસતા

painting by Dilip Parikh
   

 માધવ હસતા      

        વિશ્વમાં     વૈશ્વવિકતા     જોઇ
         સરલ  તરલ  ભાવુકતા  જોઇ
          હૃદય  સુજન માનવતા જોઇ
          શ્યામ મિલન આતુરતા જોઇ
     મીઠું મીઠું માધવ મલકે માનવને હરખાતા જોઇ

         જ્યારે   જનમન એક જ તાને
         મન  મોહક  મંદિર  ઘર    માને
         સ્થિતપ્રજ્ઞને     ચરણે     જઈને
         ઓમકાર   સૂર    સૂણવા    કાને
       ત્યારે માધવ મીઠું હસતા માનવને મલકાતા જોઇ

          આદત   અવળી     ના બાળકમાં
          સંપૂણૅ    શ્રધ્ધા   મહા    પાલકમાં
          ધીર    ગંભીર   સમતા  સાધકમાં
          અસીમ     પ્રેમ   ક્રૃપા     પાલકમાં
          એવા માધવ મીઠું હસતા માનવને મલકાતા જોઇ

 

પૌત્રી ૪/૪/૨૦૦૭ granddaughter 4/4/2007

                           
  એવા                           
              અધૂરી પૂવૅજન્મની પ્રીત                         
આજે પૌત્રી બનીને આવી
        દિલના પ્રેમસરોવર મધ્યે
            એવા કમળ બનીને આવી

      બાપુ બેનાના ચહેરા પર
           મંજુલ સ્મિત બનીને આવ
                મૃદુલ મીઠા સ્નેહ ઝરણમાં
                      સૂર સંગીત બનીને આવી

     બુલબુલ મેનાના કલરવમાં
           વિધિનું ગીત બનીને આવી
                એવા ઉત્સુક અધીર અષાઢે
                   શાંત સમીર બનીને આવી

Ava Maya Parikh

incomplete love of previous lives  
   today came as a grandbaby
  in the center of our hearts’ seagreen lovelake
    Ava arrived as a lotus          

 on the faces of Bapu Bena
     arrived as a sweet smile
 in our Mridul-gentle affectionate brook
arrived as Sangita-harmonious music 

 in the singing of robin and Mae-na
     arrived as a song of destiny
 Ava, in a season of anxiety and impatience
       arrived as peaceful Samir-gentlebreeze

Ava-Mae/Samir Parikh.Sangitaaunty,Mriduluncle. 

 

 

---

કર્મનો મર્મ

                       

કર્મનો મર્મ                સરયૂ પરીખ

કર્મનો મર્મ, મર્મથી ધર્મ,    ધર્મથી નીતિ હું સમજી
કર્મ અકર્મ વિકર્મની સાથે સુકર્મની રીતિ હું સમજી

રોજ  રોજની   રટમાં જો   હું,  શુધ્ધભાવ ભરી રાચું
કામકાજ  ને   ફરજ    કરજમાં,   કરી શકુ    હું સાચું

સત્-સંસારમાં  જીવી  રહીને,  સંતની  પદવી  પામું
સુખચેનમાં   રહ્યા   છતાંયે,    જનકરાજ     કહેવાવું

યમનિયમના દસ  સાધનો,   માત પિતાથી  શીખી
સમભાવ  સમતોલન   ભક્તિ,    ગુરુકૃપાથી   પામી

શ્યામની ગીતા  દીપક મારો,    ઘનઅંધાર   હટાવે
રામ ને સીતા    હાથ   ઝાલીને,  સરયૂ   પાર  ઉતારે 

 

कर्म का मर्म

कर्म का मर्म,  मर्म से धर्म,  धर्मसे  नीति   में समजी

कर्म अकर्म विकर्मके संगमे सुकर्मकी रीति में समजी

 

रोज रोजकी  रटमें  यदी   में  शुध्ध   भावभर     राचुं

कामकाज  और  फर्ज-कर्जमे   कर   सकुं   में   साचुं

 

सत संसारमें    जीते जीते       संतकी  पदवी   पामुं

सुखचैनमे   रहते  हुए   भी     जनकराज     कहेलावुं

 

यम नियमके  दस  साधन  में   मातपितासे    सीखुं

समभाव   समतोलन    भक्ति   गुरु   कृपासे     पावुं

 

श्यामकी  गीता    दीपक   मेरा  घन   अंधार   हटाये

राम  और  सीता  हाथ  थाम कर  सरयू  पार कराये

                           सरयू परीख्

ये कविता “गीता प्रवचनो–विनोबा भावे” पढ्नेके बाद–

સ્વભાવ

સુમતિ ને કુમતિ, સમતા અભાવ
ભારેલા અગ્નિમાં, ઢાંક્યો સ્વભાવ

મધુકર ને મક્ષિકા માહલે છો મિત્રતા
મધુ લેશે મધુકર, ને માખી મલિનતા

ઘન ઘેર્યા  સૂર્યદેવ,  હિમની વર્ષા
તમસ તપત મન જેમા વ્યથાની વર્ષા

ઘસી ઘસી જ્ઞાની કરે ઉજળી અજ્ઞાનતા
પામરની પૂંછ, સીધી  કરવી  જીવાત્મા

ત્યાગે દુ:સંગ કામ ક્રોધના અવરોધ
પુણ્યયોગ પ્રાપ્તિ ચિત્ત વૃત્તિ નિરોધ.