મુક્તકો

(૧)
અન્યના બાંધેલા માળખામાં કવિતા પૂરવી ગમતી નથી
અમે તો ડોલન શૈલીના અનુરાગી દલપત છંદબંધી ગમતી નથી

(૨)
અરે! મન ઝંખેલુ દેશથી પરદેશ ક્યારે જઈશ!
માડી, હું તો ત્રણ વરસમાં પછો આવી જઈશ
વર્ષો પછી,
ગયા ગોવિંદ ગોકુળ છોડી મથુરા માયાનગરી મઈ
હાં, ફરી ન આવ્યા, માને મનાવી એ જ દિલાસો દઈ

(૩)
ઇશ્વર આપે અમે ન લઈએ
ઇશ્વર માંગે અમે ન દઈએ
સપનાના સોદગર તોયે
સર્વ સમેટી રહીયે
‘મારું મારું’ કરતા કરતા જીવન જીવી જઈએ

(૪)
અગણિત અણજાણ્યા મનખા ના બોલે,ના અટકે
જો જાણીતો જાનમ ના બોલે ના અટકે,તો ખટકે
ચિત્તના   ચકડોળે  એ  અવળો   થઈ    અટકે
ને   રુદિયાની   ચાદરમાં    ચીટ્ટી  સો   ચટકે

(૫)                  
ચિત્તની ચંચળતા                  
   મનની ભાગદોડ
અતૂટ શાંત કોલાહલ

  (૬)
કાવ્યોમાં ભાવભીની લાગણીનુ નર્તન
   સત્ય શિવમ પ્રણવનુ નૃત્યોમાં દર્શન

(૭)
હે સુજન! ના હારતોરા, એક ફૂલથી પણ ચાલશે
ના ગુણગાન દંભીના, ભીની નજર એક ચાલશે
ગુરુના આશ વચનો ના, આદેશ વચનો ચાલશે
રે ઇશ્! ના વર્ષો, બસ એક પળ નિકટ તવ ચાલશે

 (8)
હું સાધુ જેવો, મારી જરુરત અમથી આટલી
ચાલ્યો પ્રવાસે ત્યારે જાણ્યુ,
મારી પાળી પળોજણ કેટલી!

(૯)
વતનમાં જ્યારે કે’તા કે, “ભાવનગરના મહેતા”
વતનવાસીઓ ઘણુંય સમજે,જરાક એટલુ કહેતા
પણ પરવતનના પરલોકી કેમ ન કાંઇ સમજતા
થાકી હું તો, બહુ સમજાવી પરિચય દેતા દેતા

સંતાનને— LET GO—

સંતાનને

ભાવભર્યા    પ્રેમ   મધુ   ગીતે  ઉછેર્યાં
સંસારી   સુખચેન  સુવિધા  વર્ષાવ્યા
હેતાળે   પ્રેમાળે    કામળે    લપેટ્યા
હૈયાની હુંફમાં હિલોળા, ઓ બાળ મારા

મીઠાં અમ મમતાના કુમળાં આસ્વાદને
વળતરમાં   આનંદે    ભરીયા   આવાસને
હાસ્યે અમ દિલને   બહેલાવ્યા અશેષને
હૈયાની હુંફમાં હિલોળા,  ઓ બાળ મારા

પણ આવી છે આજ ઘડી શીખવાની ત્યજવાની
આગળ એ ક્યાંય ગયા, નવજીવન નવ સાથી
પાછળ તું વલખા કાં મારે ઓ જીવ મારા?
આંસુના તોરણ  ને   ઉંના   નિશ્વાસ   પછી
મન મનન મંથન ને ઉરના ઉજાસ પછી

આપુ છુ  મુક્તિ આજ તારા  નવજીવનમાં
આપુ છુ  મુક્તિ મારી  આશાના   બંધનમાં
આપુ છુ આંસુ સાથ ખુશી મારા નયનોમાં
સાચા આ સ્નેહની કસોટી,ઓ બાળ મારા

તું જ્યારે ચાહે, છે ખુલ્લુ આ દ્વાર મારુ
આવે  તો   વારુ,  ના  આવે ઓવારૂં
                          ———                          

Let Go—

We raised you with love and tenderness.
We gave you  all  the worldly happiness
We surrounded you with all the kindness
You responded and returned all that gentleness

 But now I have to learn to let go
I finally emerge,
From the interlude of the emotional  blackmail 
And tears of my wounded heart’s wail

So my child,
 I set you free to your own universe
I set you free from my bondage of desires
I set you free with a happy tear in my eyes

Forever,
Open my heart and open my door
I’m happy you come, discern you don’t

 

કેમ પામું?

                   કેમ પામું?

ખાનગી આ ખાસિયત માનવીની જાત
  ના પામે   ઇચ્છેલુ,   સમજાવુ  વાત

” પ્રેમ નથી આપતા માન નથી આપતા”
માંગશે ને ઝૂરશે ને કરશે કકળાટ

પણ, આપવાનુ આવશે તો કરશે કચવાટ
જે વાંચ્છે   તે  આપે   તો   સુંદર   ભવવાટ

કરતા   ફરિયાદ    રુંધિ    અંતરનુ    વ્હાલ
અપૂર્ણની   આજ   ક્યમ   પૂર્ણ  બને   કાલ!

ભૂલી ન જાવ ભલા  દિલથી   જે   વાવેલું
આવી એ આજ મળે  જીવતરમાં  આપેલું
 painting by Dilip Parikh                                               —————

                                       

દીકરી

 

દીકરી

મા દીકરીના  મનના    એવા  પાકા  તાણાંવાણાં
મૃગનયની આંખોમા જેવા શાંત સૂતેલા શમણાં

દીકરીના સૌ ભાવ નવેલા  માને  આવી  પંહોચે
દીકરીને  દિલ   આંસુ   ઝરતા માને જઈ  ભીંજાવે

જીવન નૈયા દીકરી કેરી  જાય  અહીંતહીં ભટકી
તો    સાથે  સાથે   મા  તણાયે     કાંઠે   ઉભી  ઉભી

જ્યારે    દીકરી    હૈયુ    ઝુમે   આનંદ   હેલી   નાચે
તો માનુ યે મન  ઘેલું ઘેલું  વિના કારણે નાચે

દીકરો માનો દીકરો રહેશે  કદાચ  જીવન   વાટે
દીકરી સોટચ માની રહેશે ‘સરયૂ’જીવતર સાટે