દીકરી

June 2, 2007

122

 

દીકરી

મા દીકરીના  મનના    એવા  પાકા  તાણાંવાણાં
મૃગનયની આંખોમા જેવા શાંત સૂતેલા શમણાં

દીકરીના સૌ ભાવ નવેલા  માને  આવી  પંહોચે
દીકરીને  દિલ   આંસુ   ઝરતા માને જઈ  ભીંજાવે

જીવન નૈયા દીકરી કેરી  જાય  અહીંતહીં ભટકી
તો    સાથે  સાથે   મા  તણાયે     કાંઠે   ઉભી  ઉભી

જ્યારે    દીકરી    હૈયુ    ઝુમે   આનંદ   હેલી   નાચે
તો માનુ યે મન  ઘેલું ઘેલું  વિના કારણે નાચે

દીકરો માનો દીકરો રહેશે  કદાચ  જીવન   વાટે
દીકરી સોટચ માની રહેશે ‘સરયૂ’જીવતર સાટે

 

Entry Filed under: કાવ્યો. .

1 Comment Add your own

  • 1. પ્રતીક નાયક  |  June 4, 2007 at 9:39 am

    દીકરી જે અંધારા મા પ્રકાશ બની ને જીવન પ્રગટાવે…

    Reply

Leave a Comment

Required

Required, hidden

Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Top Posts

Top Clicks

Recent Comments

B. M. Parmar on સમજાવું
Vinod Patel on સમજાવું
joyce on સંબંધો
મયુરકુમાર on ગુજરાતી બ્લોગ જગત
હરનિશ જાની on A Mother Says

Recent Posts

Archives

Blogroll

Blog Stats

Spam Blocked