ધૂમ્મસની આછેરી ચાદર, ત્યાં દૂર સુધી
નીતરતા ટીપાની ઝાલર, ત્યાં દૂર સુધી
વૃક્ષો નમાવીને મસ્તક દે તાલ સુધીર
પત્તા ને ફૂલોનો થરથરાટ છે અધીર
ઉંચેરી બારીની કાંગરીની કોર પર
નાજુક ને નમણાં એક ચહેરાની આડ પર
નીલમસી આંખોની કાજળની કોર પર
નમતી એ ભીની સી પાંપણની ધાર પર
આંસુના આવરણ ઉતારવાને, ઓ સજન
ઉત્સુક મન ઉડવાને વ્યાકુળ, ઓરે સજન
પાંખો ફફડાવે, તું આવે, ઓરે સજન
અવની ને આભલાનુ ઝરમર મિલન સજન
————————–
ઓસ્ટીનના નવા ટેકરી પરના ઘરની બારીમાંથી સુંદર દ્રશ્ય જોતા લખાયેલ
સરયૂ પરીખ માર્ચ ૨૦૦૯
1.
ડો.મહેશ રાવલ | March 26, 2009 at 12:01 pm
આમ તો રચના સારી જ છે પણ,બે પંક્તિઓ પછી વધુ એકવાર enter આપો તો ૨-૨ પંક્તિઓની પૅર બને અને કવિતાનું લૂક આપી શકો-
આમ તો,પત્ર લખાતો હોય એવું થઈ જાય છે…..!
વણમાગી સલાહ લાગશે પણ મને જે યોગ્ય લાગ્યું એ સૂચવ્યું છે.મારી દ્રષ્ટિએ ટિપ્પણીમાં માત્ર વખાણ જ હોય એવું નથી,પ્રસ્તુતિને વધુ સરસ અને સુંદર બનાવવા સૂચનો પણ મૂકવા જોઇએ.