નજર

                

            નજર

દ્વારિકા નગરીને દર્શને, અછડતો અવનવ ઊઠે

નજર ખેંચી  જોઈ લઉં,  કદાચ વનમાળી મળે

 

રમતાં  કિરણની  ધૂપમાં, આશ નજરે જોઇ લઉં

પાષાણ વીંટતા પવનમાં,કદાચ ખીલ્યું ફૂલ મળે

 

રીઝવવા   ચરણે  નમુ,  નત  નજર  ઉંચે  ઉઠે

શ્યામળી  સખ્ત  આંખોમાં, કદાચને કરુણા મળે

 

આપ્તજનને  છોડતાં, અતૃપ્ત  નજરે  જોઇ  લઉં

ભાવહીન શુષ્ક  આંખોમાં,  કદાચ કોમળતા મળે

 

નાદાન  નજરું  શોધતી’તી, પ્રેમ  કો પલકો  મંહી

આજ આ નવ નયનમાં,  આશ છે  મમતા મળે