બોલ સખી
November 3, 2009

બોલ સખી!
બાળપણાની સહિયર હરદમ હેત પ્રીતની હેલી
વિના કારણે આજે બેઠી સૂનમૂન કેમ સહેલી!
અચરજ મારા મનમાં ચાલે અણઉકલી કો’ વાત!
અંતર કરતાં, મન અંતરના, અંતરાય આતાપ
બે કળીઓ ખીલતી દિલખોલી સંવેદનશીલ ડાળે
હસે રડે અમ આંસુ સાથે સાથે નયન હિંડોળે
મારી યાદે માતા જ્યારે અતિશય વ્યાકુળ થાતી
તારે ચહેરે ત્યારે એના મનમાં શાતા વળતી
નાની મોટી ખટમીઠ્ઠી પળપૂંજી સિલક મધુરી
દર્દ ભરેલી ગંભીર ગોષ્ઠિ તુજ વિણ રહે અધૂરી
તુટી રહ્યો જો મૈત્રી દોરો , દોડી એને ઝાલૂં
કે’, હળવેહળવે સરવા દઇ,આવર્તન ગણી વિસારું?
———-
Entry Filed under: કાવ્યો. .
1 Comment Add your own
Leave a Comment
Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed
1.
અમિત પિસાવાડિયા | November 4, 2009 at 8:25 am
મારી યાદે માતા જ્યારે અતિશય વ્યાકુળ થાતી
તારે ચહેરે ત્યારે એના મનમાં શાતા વળતી
સરસ…