બોલ સખી

November 3, 2009

prafula

બોલ સખી!

બાળપણાની સહિયર  હરદમ હેત પ્રીતની  હેલી 
વિના  કારણે   આજે  બેઠી   સૂનમૂન  કેમ સહેલી!

અચરજ મારા મનમાં ચાલે અણઉકલી કો’ વાત!
અંતર   કરતાં,  મન  અંતરના,  અંતરાય આતાપ

બે કળીઓ ખીલતી દિલખોલી સંવેદનશીલ ડાળે
હસે   રડે   અમ  આંસુ  સાથે  સાથે   નયન    હિંડોળે

મારી યાદે  માતા જ્યારે અતિશય  વ્યાકુળ  થાતી
તારે  ચહેરે    ત્યારે  એના  મનમાં   શાતા   વળતી

નાની  મોટી    ખટમીઠ્ઠી   પળપૂંજી   સિલક  મધુરી
દર્દ  ભરેલી  ગંભીર ગોષ્ઠિ  તુજ  વિણ રહે અધૂરી

તુટી  રહ્યો    જો  મૈત્રી  દોરો ,  દોડી  એને   ઝાલૂં
કે’, હળવેહળવે સરવા દઇ,આવર્તન ગણી વિસારું?
      ———-

Entry Filed under: કાવ્યો. .

1 Comment Add your own

  • 1. અમિત પિસાવાડિયા  |  November 4, 2009 at 8:25 am

    મારી યાદે માતા જ્યારે અતિશય વ્યાકુળ થાતી
    તારે ચહેરે ત્યારે એના મનમાં શાતા વળતી

    સરસ…

    Reply

Leave a Comment

Required

Required, hidden

Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Top Posts

Top Clicks

Recent Comments

B. M. Parmar on સમજાવું
Vinod Patel on સમજાવું
joyce on સંબંધો
મયુરકુમાર on ગુજરાતી બ્લોગ જગત
હરનિશ જાની on A Mother Says

Recent Posts

Archives

Blogroll

Blog Stats

Spam Blocked