ઝરમર

p118

ઝરમર

   ધુમ્મસની  આછેરી   ચાદર   ત્યાં   દૂર  સુધી,
   નીતરતા  ટીપાની   ઝાલર   ત્યાં    દૂર  સુધી.

વૃક્ષો  નમાવીને   મસ્તક   દે   તાલ    સુધીર,
   પત્તા   ને  ફૂલોનો   થરથરાટ   ધીર   અધીર.

  ઊંચેરી   બારીની     કાંગરીની    કોર    પર,
  નાજુક  ને નમણાં  એક  ચહેરાની આડ  પર.

નીલમ સી  આંખોની કાજળની    કોર   પર,
    નમતી એ  ભીની ભીની  પાંપણની છોર પર.

આંસુના  આવરણ  ઉતારવાને, ઓ   સજન!
  ઉત્સુક  મન ઊડવાને  વ્યાકુળ, ઓ રે સજન!

પાંખો   ફફડાવું,  તું   આવે  ઓ   રે   સજન!
  અવની  ને  અંબરનુ  ઝરમર  મીલન, સજન!
——

ઓસ્ટીનના ટેકરી પરના નવા ઘરની બારીમાંથી સુંદર દ્રશ્ય જોતા લખાયેલ

 સરયૂ પરીખ                                   માર્ચ ૨૦૦૯

1 Comment »

Advertisements

1 ટીકા (+add yours?)

  1. ડો.મહેશ રાવલ
    માર્ચ 26, 2009 @ 12:01:07

    આમ તો રચના સારી જ છે પણ,બે પંક્તિઓ પછી વધુ એકવાર enter આપો તો ૨-૨ પંક્તિઓની પૅર બને અને કવિતાનું લૂક આપી શકો-
    આમ તો,પત્ર લખાતો હોય એવું થઈ જાય છે…..!
    વણમાગી સલાહ લાગશે પણ મને જે યોગ્ય લાગ્યું એ સૂચવ્યું છે.મારી દ્રષ્ટિએ ટિપ્પણીમાં માત્ર વખાણ જ હોય એવું નથી,પ્રસ્તુતિને વધુ સરસ અને સુંદર બનાવવા સૂચનો પણ મૂકવા જોઇએ.

    Like

    જવાબ આપો

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s