વિશ્વાસ

P121
વિશ્વાસ
તપ્યાં લેખણ લહેરની ઝીણેરી છાંટ,
તેજ તરસ્યો ખાલીપો, વસાવી જાશે.

વહે જળમાં નોધાર એક નાવડી કહે,
નહીં આવો તો ભમ્મર ભરમાવી જાશે.

ચંદ્ર વાદળ વચાળ, દુર્ગ ઘેરો અવકાશ,
એક તારો  તિમિરને  ચમકાવી  જાશે.

વ્હાણ વિશ્વાસે તારે હું મૂકું રે આજ,
શઢ વાયરાની  સામે, સરજાવી  જાશે.

અમી અર્ક લઈ  મોહિની મધુરી આવી,
દર્દ  દાહમાં એ રાહત, દરસાવી જાશે.

આંખ ખોલું ને પાંપણ તો ઢળતી રહી,
ઓઘ ભૂમિ પર સ્પંદન, વરસાવી જાશે.

——–
ઓઘ= આધ્યાત્મિક પ્રસન્નતા
            સાધનાથી તપ્ત થયેલ એકાંતમાં એકલતા મટી જશે. અવિશ્વાસની નાની અણસાર ભરમાવી શકે છે.
અજ્ઞાનમાં ઘેરાયેલા ચન્દ્રને એક આશાનો તારો ચમકાવી દેશે.
પ્રગતિમાં આવતા અવરોધ સામે, હે ઇશ્વર! તું શઢ બાંધીશ. તારા આશિષની માધુરતા મારી અગ્નિ શાંત કરશે.
મારા અંતરમાં જાગ્રતિ આવતા આધ્યાત્મિક પ્રસન્નતા આવશે તેવો વિશ્વાસ.
Advertisements

1 ટીકા (+add yours?)

  1. pragnaju
    જૂન 12, 2014 @ 12:37:01

    આંખ ખોલું ને પાંપણ તો ઢળતી રહી,
    ઓઘ ભૂમિ પર સ્પંદન, વરસાવી જાશે….

    સુંદર અભિવ્યક્તી

    સાત સાગર ઉછળે અંદર બધા,
    અંજલીમાં ઓઘ છલકાવે સ્પંદન,.

    Like

    જવાબ આપો

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s