સરતી રેત

સરતી રેત

ગ્રહીને હાથ માતાનો, પ્ર અક્ષર  પ્રેમનો  ભણતો,
સફળતા સિધ્ધિ પામીને, સ્વમાને ગૌરવી ગણતો.

કનક કંચન સજીને  મોહિની  કુળ આંગણે આવી,
અષાઢે  દામિની દમકી, હ્રદય રસ  રાગિની  ગાતી.

મલકની મોહ નગરીમાં લગન લાગી જ કાયામાં,
અસતની ના કરી  દરકાર, દોર્યો  મત્ત  માયામાં.

સૂકાઈ  ડાળ  હિમાળે  રિસાઈ  પલ્લવો  ચાલ્યાં,
સપનની છિપથી  મોતી સરી લાચાર થઈ ચાલ્યાં.

અધૂરાજ્ઞાન  અધ રસ્તે, ડરે બુજદિલ એ બાવલો,
વિમાસે કોણ છું હું?  કાં  અનુત્તર ત્રસ્ત માંયલો!

ફફડતા  કૂપમાં  પંખી  ને  કુંઠીત  મન  પરિધિમાં,
ના આપ્યું અન્યને, તે સુખ, સરે છે સરતી રેતીમાં.

હવે હું  રેત  ઊંડાણે  બની  વીરડો   ઝમી  ઝળકું,
ઉલેચો, વાપરો મુજને,  તમે હો તૃપ્ત, હું  મલકું.

——-

ભૌતિક સુખો મ્હાણ્યા પછીની અવસ્થા….

સરયૂબહેન..નમસ્તે.
સરસ મજાનું કાવ્ય. સરતી રેતની જેમ શબ્દો સરતા રહ્યા અને લય પણ સધાતો રહ્યો. અભિનંદન.
સસ્નેહ,
વલીભાઈ.
————-
પ્રિય બહેનશ્રી,
અાપની ઇ-મેઇલ મળી. રાજીપો વધ્યો.તમે મોકલેલી કવિતા ळगागागा ના ચાર અાવર્તનમાં છે.દરેક જોડકાને પોતાનો પ્રાસ છે.
ઉમદા કવિકર્મ.સરસ રચના. કુશળ હશો.

              કિશોર મોદીના વંદન
—————

  • Jayshri Raghunath lokhande says:

    Jeevan ek sarati ret chhe!!! Pan ret ma pan mithi viradi vahe chhe!! Jharanani jem trupt Kari shakay!!!

  • pragnaju says:

    કવિતા લ ગા ગા ગા ના ચાર અાવર્તનમાં છે.
    દરેક જોડકાને પોતાનો પ્રાસ છે.
    સરતી રેતની જેમ શબ્દો સરતા રહ્યા
    અને
    લય પણ સધાતો રહ્યો
    હવે હું રેત ઊંડાણે બની વીરડો ઝમી ઝળકું,
    ઉલેચો, વાપરો મુજને, તમે હો તૃપ્ત, હું મલકું.
    ભૌતિક સુખો મ્હાણ્યા પછીની અવસ્થા…
    માશાલ્લાહ

    “ઊગે છે સુરખી ભરી રવિ મૃદુ હેમંતનો પૂર્વમાં……..”
    કલાપીના કલાત્મક શબ્દ માળાની થોડી ઝલક સાથે
    મજાનું ગીત

  • Sharad Shah says:

    સરયૂબેન;
    ખુબ સુંદર રચના. સો સો સલામ.

  • ફફડતા કૂપમાં પંખી ને કુંઠીત મન પરિધિમાં,
    ના આપ્યું અન્યને, તે સુખ, સરે છે સરતી રેતીમાં.

    એકદમ સાચી વાત..

Advertisements

3 ટિપ્પણીઓ (+add yours?)

  1. sapana53
    માર્ચ 14, 2015 @ 05:18:35

    saras rachana…makta gamyo

    Like

    જવાબ આપો

  2. nabhakashdeep
    માર્ચ 06, 2015 @ 19:55:01

    ફફડતા કૂપમાં પંખી ને કુંઠીત મન પરિધિમાં,
    ના આપ્યું અન્યને, તે સુખ, સરે છે સરતી રેતીમાં.

    હવે હું રેત ઊંડાણે બની વીરડો ઝમી ઝળકું,
    ઉલેચો, વાપરો મુજને, તમે હો તૃપ્ત, હું મલકું.

    આપના ચીંતનસભર નીચોડને, આપે ખૂબ જ સુંદર રીતે અભિવ્યક્ત કર્યા છે. સાહિત્યિક લાલિત્ય ને સાથે સાથે ખૂબ જ ઉમદા જીવન મંથન…હોળીની ખૂબ ખૂબ શુભેચ્છાઓ..આદરણીયસુશ્રી સરયુબેન.

    રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

    Like

    જવાબ આપો

  3. Dilip Gajjar
    માર્ચ 04, 2015 @ 13:56:31

    મલકની મોહ નગરીમાં લગન લાગી જ કાયામાં,
    અસતની ના કરી દરકાર, દોર્યો મત્ત માયામાં.
    Khub j sunder vicharshil kaavya..gamyu.

    Like

    જવાબ આપો

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s