ઊર્મિલ સંચાર

આવી એક ચિઠ્ઠી, મેં મોતીએ વધાવી,
લીટીના લખાણે મેં આરસી મઢાવી.
જત કાગળ લઈ લખવાને બેઠી,
મારી યાદોને અક્ષરમાં ગોઠવી.

ભોળી અવનીને સાગરની રાહ,
લહેર આવે, આવે ને ફરી જાય.
પરી મહેલમાં એકલી હું બેઠી,
મારી યાદોને રેતીમાં ગોઠવી.

મારી ધડકનને પગરવની જાણ,
નહીં ઉથાપે એ મીઠેરી આણ.
કૂંણા કાળજામાં હઠ લઈને બેઠી,
મારી યાદોને નયણામાં ગોઠવી.

સૂના સરવરમાં ઊર્મિલ સંચાર,
કાંઠે કેસૂડાનો ટીખળી અણસાર.
ખર્યા ફૂલોને લઈને હું બેઠી,
મારી યાદોને વેણીમાં ગોઠવી.

મારા કેશ તારા હાથની કુમાશ,
ઝીણી આછેરી ટીલડીની આશ.
શુભ સ્વસ્તિક ને કંકુ લઈ બેઠી,
મારી યાદોને આરતીમાં ગોઠવી.
——

Advertisements

લિંક

3 ટિપ્પણીઓ (+add yours?)

  1. pareejat
    સપ્ટેમ્બર 01, 2015 @ 20:31:34

    બહુ જ સુંદર રચના

    Like

    જવાબ આપો

  2. Ramesh Patel
    ઓગસ્ટ 15, 2015 @ 18:27:03

    સૂના સરવરમાં ઊર્મિલ સંચાર,
    કાંઠે કેસૂડાનો ટીખળી અણસાર.
    ખર્યા ફૂલોને લઈને હું બેઠી,
    મારી યાદોને વેણીમાં ગોઠવી.
    નારી જગતની સંવેદના ખૂબ જ મજાની રીતે..નજાકતભરી ઝીલી આપની કવિતા મ્હોંરી ઊઠી છે.

    રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

    Like

    જવાબ આપો

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s