Her Seamless Love…અસીમ સ્નેહ. a story by Saryu Parikh

http://Her Seamless Love…અસીમ સ્નેહ. a story by Saryu Parikh

 Her Seamless Love                                                   

We were new in town and got an invitation from Suha and Ranbir Sinha’s house for an Indian classical music concert. That evening my husband pulled our car into a circular driveway in front of a mini-mansion in an elite residential area. We were greeted at the door by Ranbir, a handsome, confident gentleman. Suha came crisscrossing several people to greet us. A beautiful, poised and gracious lady in her late forties, Suha impressed me with her warm welcome. During the concert’s intermission, I came to know that she was Marathi and married her Punjabi husband after they both graduated from an engineering school in the U.S. They had two daughters and the older girl, Anu, came to greet the guests. We were impressed to know that she had been admitted to MIT and would be going to Boston soon.

While we were talking, a lady came and tapped Suha on the shoulder. With that, Suha turned and headed to the back door, through which there was a guesthouse. A friend in the crowd told me that Suha’s mother-in-law had Alzheimer’s disease and stayed in the guesthouse. I was shocked to know that Suha had taken full responsibility for this very sick woman and would not send her to any institution. With so many responsibilities, Suha was a founder and leader of a non-profit organization that focused on caring for senior citizens.

Over the next eight years, we would see each other from time to time and have good talks.  But then time passed without a word. Then one day after almost a year, Suha called to invite me to a function to honor community writers.

“Didi, I will pick you up. I have moved to a new home!  I am divorced. We’ll talk more on Sunday.”

I was stunned.  What could have happened to this picture-perfect couple?

When she picked me up, Suha opened up about her life.
“We started our life like real partners. My job was interesting but I had to quit due to family responsibilities. Ranbir turned out to be very successful. I took care of our household and his sick mother, who passed away three years ago. But her sickness took a toll on me and our relationship. Then came another shock. As a mother, I accepted the situation but it was beyond Ranbir’s tolerance. Still, I was saying that we should continue to live in the same house and give ourselves some time, but he wanted freedom. So, we ended up in court.  I kept it as simple as possible for our girls’ sake. We are on friendly terms, but my whole world has turned upside down.”  

“What was the other shock?” I asked. That is when Suha handed me a thick envelope. I opened it and read the invitation inside:


                         Please Join Us as We Celebrate the Wedding of Our Daughter

Anu
and
Jennifer

…. Suha and family.

“Oh! So, this was the main reason for your break-up?” I asked in shock.
“Yes. Ranbir couldn’t fully accept Anu and Jennifer’s relationship. I am organizing the reception at my place. Ranbir will come…as a guest.”

I hugged her and said, “Suha, you do not feel guilty. Because, spiritually… Ranbir is not evolved as you are. Everyone is not capable of loving unconditionally…I admire you.”

——– Saryu Parikh

   અસીમ સ્નેહ…સરયૂ પરીખ

સુહાનો, ‘લેખક સન્માન’ના પ્રસંગમાં, મને આમંત્રણ આપતો ફોન આવ્યો. અમે એકાદ વર્ષથી વાત નહોતી કરી તેથી મને અનેરો આનંદ થયો.

સુહાને હું મારી મિત્ર કહું કે, કેવળ ઓળખીતિ કહું… કે નાની બહેન કહું એ ચોક્કસ કહેવું મુશ્કેલ હતું. પણ જ્યારે જ્યારે સુહા સાથે વાત થાય ત્યારે કોઈ દંભ દેખાવનું આવરણ રહેતું નહીં. આઠેક વર્ષ પહેલાં અમે પહેલી વખત સુહાને ઘેર સંગીતગ્રુપના સભ્ય તરિકે આમંત્રણ હોવાથી ગયેલાં. એક મોટા બંગલાના ગોળ ડ્રાઈવ-વે પર મારા પતિએ કાર ઊભી રાખી. વિશાળ બારણાઓ પાસે સુહાના પતિ, રણબીર સિન્હાએ પોતાનો પરિચય આપી, અમને આવકાર્યા. સુહા લોકોની વચ્ચેથી જગ્યા કરતી અમને આવીને મળી. સુંદર અને સાદી પણ પ્રેમાળ સુહાને પહેલી વખત મળી…પણ જાણે પુરાણી પહેચાન હોય તેવી ઉષ્માભરી તેની વર્તણૂક હતી.

સંગીતનાં કાર્યક્રમનાં મધ્યાંતરમાં વાતો કરતાં જાણવા મળ્યું કે સુહા મરાઠી, અને રણબીર પંજાબી છે, અને અમેરિકાની એન્જિનિયરીંગ કોલેજનો અભ્યાસ પૂરો કરી બન્નેએ પ્રેમલગ્ન કરેલા. રણબીરને પોતાની કંપની હતી. સુહાની મોટી દીકરી અનુ, સૌને મળવા આવી અને MITમાં પ્રવેશ મળી ગયો હોવાથી બે મહિના પછી Boston જવાની હતી. અમે બધાં સુહાનાં સૌભાગ્યને અહોભાવથી નવાજી રહ્યાં… એવામાં એક મદદનીશ બહેને આવીને સુહાના ખભે હાથ મૂકી ઈશારો કર્યો. સુહા તરત જ પાછલા દ્વારથી બહાર નીકળી, ત્વરાથી પાછળના ગેસ્ટ હાઉસ તરફ દોડી.

“સુહાનાં સાસુને ‘અલ્ઝહાઈમર છે. સુહા સિવાય બીજું કોઈ તેમને સંભાળી શકે તેમ નથી.” આ સાંભળી સુહાની સહનશીલતાનો ખ્યાલ આવ્યો.

ત્યાર બાદ જ્યારે પણ મળતા કે ફોન પર વાતો કરતા ત્યારે સુહા પોતાની અને સમાજની અનેક સમસ્યાઓ વિષે મારો અભિપ્રાય માંગતી.

કાર્યક્રમના દિવસે સુહાએ ફોન પર કહ્યું, “દીદી, હું તમને લેવા આવીશ.”

“એટલે દૂરથી? … તને લાંબુ પડશે.” મેં કહ્યું.

“મારું નવું ઘર બહુ દૂર નથી. ફોન મૂકું છું… રવિવારે વધુ વાત કરશું.” કહીને સુહાએ વાત બંધ કરી.
મારા ‘કેમ’ અને ‘ક્યાં’ અધ્યાહાર રહી ગયા.

જતી વખતે તો ટ્રાફિક અને સમયનાં દબાણને લીધે વાત ન થઈ પરંતુ વળતાં સુહા ગમગીન ચહેરે બોલી, “દીદી, છ મહિના પહેલાં રણબીરથી હું અલગ થઈ ગઈ. મારા સાસુ બે વર્ષ પહેલા મૃત્યુ પામ્યાં પણ તેમની બિમારી અને બીજા કારણોને લીધે અમારાં સંબંધમાં અકળામણ વધી હતી. તો પણ હું સાથે રહી પરિસ્થિતિ સુધારવા તૈયાર હતી. પણ રણબીર ન માન્યા. બીજી એક સમસ્યા ઊભી થઈ તેમાં અમારા વચ્ચે સખ્ત વિરોધ સર્જાયો. હું મા તરિકે પરિસ્થિતિ સ્વીકારી શકી પણ રણબીર ન સ્વીકારી શક્યા.”
“એવું તે શું થયું?”…પ્રશ્નાર્થભરી નજરે હું તેની સામે જોઈ રહી. ઘર આવતા સુહાએ કાર અટકાવી. તેની પર્સ ખોલી એક આમંત્રણ કાર્ડ મને આપ્યું. જેમાં લખ્યું હતું…

ભાવભર્યું નિમંત્રણઃ
ચિ.અનુ અને જેનિફરનાં લગ્નની ઉજવણી…
       યજમાનઃ સુહા અને પરિવાર…

“ઓહ! તો અણબનાવનું અંતિમ પરિણામ આ કારણે આવી ગયું…છૂટાછેડા?”

“અનુ અને જેનિફરનાં સંબંધને રણબીર અપનાવવા તૈયાર જ નથી.” સુહાની આંખમાં આંસુ જોઇ મારું મન પણ રડી ઊઠ્યું. “મારું એકલાપણું કેટલિક વખત અસહ્ય બની જાય છે. આ બધી તૈયારીમાં પણ તેનો સાથ ન હતો.”

“રણબીર સત્કાર સમારંભમાં પણ નહીં આવે?”

“આવશે…એક મહેમાનની જેમ.”

સુહાને વ્હાલ કરી મેં કહ્યું, “તું જરાય દુખ નહીં લગાડતી. રણબીરની મનઃસ્થિતિ તારા જેટલી ઉચ્ચ
કક્ષાની નથી તેથી એ સ્વીકારી ન શક્યા. દરેકમાં અસીમ સ્નેહ કરવાની ક્ષમતા નથી હોતી.
——-
લે.  સરયૂ પરીખ


photo by Raksha Bhatt


Rangoli by Ila Maheta

2 ટિપ્પણીઓ (+add yours?)

  1. comments
    જાન્યુઆરી 28, 2021 @ 22:39:51

    Samir Parikh writes…
    Strong story, mum. Very strong. I am impressed. : )
    Mridul Rahman writes: ..Very nice story, Bena.
    Thank you for sharing!
    Mridul

    Like

    જવાબ આપો

  2. Harish Dasani
    જાન્યુઆરી 27, 2021 @ 03:43:49

    Nice story
    Changing social values and the effect on relationships described well.

    હરીશ દાસાણી.

    મંગળ, 26 જાન્યુ, 2021 20:37 ના રોજ ગંગોત્રી…www.saryu.wordpress.com એ લખ્યું:

    > SARYU PARIKH posted: ” http://Her Seamless Love…અસીમ સ્નેહ. a story by
    > Saryu Parikh Her Seamless
    > Love We were new in town
    > and got an invitation from Suha and Ranbir Sinha’s house for an Indian
    > classi”
    >

    Liked by 1 person

    જવાબ આપો

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: