Wish and Desire

Many subtle wishes rise and die,
like waves of the ocean rise and subside.
Praise and promotion, push them high,
the wind and wait, push them aside.

With short-lived wishes and soft subtle waves,
the ground is laid to build a palace.
A special desire, a dream takes shape,
the slaps and shoves cannot give a shake.

Aspiration keeps on sailing through troubles;
so many times it shifts and stumbles.
A leap at a time brings it closer to the shore,
and reaches for joy like never before.

Desire and drive come from mind, heart and hand,
but no one may be there when you struggle in the sand.
It is up to you to have zeal in your soul,
to know your call and reach your goal.

          ———–
Small wishes build a strong desire. The path to the success one has to surmount alone.
To be aware to know your calling.

ઈચ્છા અને મહત્વાકાંક્ષા

તરંગ ઊછળી આવે ને ઊંડાણે નીસરી જાયે
યાદોમાંથી નાની ઈચ્છા સહેજે વીસરી જાયે
પ્રોત્સાહન ને પ્રેમ પ્રશંસા આગળ દોરી જાયે
સંજોગો  ને  અવસર આઘે ઉપર ખેંચી જાયે

આકાંક્ષા  ને  આશા જાળી  સુંદર સેતુ બાંધે
આભ જનારી એક રાહને  એકતારથી સાંધે
ધુમ્મસ  ઘેરું  ઘેરે  તેને  ઘડીક  વાદળ ઢાંકે
તરવરતા તારાઓ  વચ્ચે  ધ્રુવનો તારો ઝાંકે

પૂર્ણ પણે હવે ઊઘાડ થાતો લક્ષ મને દેખાતું
નિર્ગત શંકા, વ્યાકુળતા ને ના મનડું મૂંઝાતું
સૌ કંટકને  કુસુમ કોમળ સમજીને  સુલજાવું
એકાકી  કેડીની  ઉપર  દ્રઢ  પગલાંઓ માંડું

ધ્યેય તરફની ધારાવાહી  અંતરની સરવાણી
શાને કાજે હું ધરતી પર, યત્નેથી  સમજાણી
—-  સરયૂ પરીખ
એક જ વિષય બે ભાષામાં રજુઆત. Not a translation.

લિંક

INVOCATION

invocation

painting by Dilip Parikh
more on page…Dilip’s paintings

રંગ બદલતી…

img_7907

                                                                         રંગ બદલતી . . .

એના ચંપયી બદનની મહેક,
હઠ હુલામણા નામની લહેક,
તૃષ્ણ આંખ તેને જોતી રહી, ને
એ લજામણી બનીને મલકી રહી.

એને જોઈ કરે કોયલ કુહુક,
કરે ઘાયલ નજરથી અચૂક,
અકળ અટવાતી જાયે રે ગૂંચ,
પવન હેલે હિલોળે હેરી રહી.

ગગન ઘેરાયે ઘેરો ઘુઘવાટ,
પ્રશ્ન પૂછે નયન તોરણ તલસાટ,
ચમક  ચહેરા પર રોકે  મલકાટ,
વણબોલે બોલ ઊર્મિ સરી રહી.

જેવી ખીલી રંગીલી મધુમાત,
કેવી શ્વેત પછી ફૂલ ગુલાબી રાત
મારી પ્રેયસીની પ્રેમભરી વાત,
મારા પાગલ હૈયાને હરી રહી.

——-

ના મળી શકી….

  ના મળી શકી

 તને  મળવાની ઝંખના જાગી  બેતાબ,
મારી  સઘળીએ પૂંજી લગાવી’તી દાવ,
તે દિન, વંટોળે ફંગોળી  ફેંકેલી   ઝાળ,
વ્હેણ ગહેરા  ગુંગળાય, વાત  શું  કરું?

 વર્ષંતી    ઝાપટમાં   થરથરતી  બીજ,
ઘેરા  ઘનઘોર  મહીં  કડકડતી  વીજ,
સંતાણો   સૂર્ય   તેની   દેખીને  ખીજ,
હવે  કુમળાં  કિરણોની  હુંફ  શું   કરું?

મારે  જાવું’તું રે મારા સાજનની પાસ,
સાત પ્રહરો ઝૂઝી મારી જિદ્દીલી આસ.
થાકી  હારીને  ઓર  છોડ્યાં   નિરાસ,
હવે  ઊર્જા  ઊભરાય  તોય  શું   કરું?

હલતું  ના પર્ણ  આજ  શીતલ સમીર,
હવે ઝિલમિલ તિમિર, ને મંદમંદ નીર,
હતો  કેવો એ મેર, તે’દિ  કુદરતનો  કેર,
હશે  વિધિના  આલેખ, ના મળી  શકી . . .

——

વળાંક

 

વળાંક

તુજ  દ્વારે  ટકોરા, હતું  કરવું  કબૂલ
હું  લાવ્યો’તો ફૂલ, કહ્યું કરજે તું  મૂલ.
ના બારણું  ઉઘાડ્યું, તેં  લીધું  ના ફૂલ,
હું પાછો ફર્યો,જાણે થઈ ગઈ કોઈ ભૂલ.

મનના  પતંગાને   સાહિ  દર જોરી,
અંતરની   દોરને    સદંતર    સંકોરી.
ઉત્કટ  પ્રયત્ને  તને મનથી  ભુલાવી;
તારી ભૂંસી  ને  છબી નવલી બનાવી.

  કાળ કર્મ  વેલ  મને આગળ લઈ જાયે,
હસ્તી   મારી   ઉર્ધ્વ   આભે  સોહાયે.
સંગિની  સાથ  રસમ  રીતિ  સંચવાયે;
યાદની  લહેરખી ક્વચિત  હૈયું  કંપાવે.

   તું  હોતે સંગાથે, ભિન્ન નકશો અંકાતે,
જીવન-સરિયામ  હોત નોખાં  વળાંકે!
———
સાહિ=પકડી   દર=પ્રયત્નપૂર્વક  સરિયામ=રસ્તો

પ્રકાશ પુંજ

હે જી રે મારા પ્રેમના ઝરૂખાનો દીવો
રે રાજ રત  પાવન  પ્રકાશે  પ્રગટાવો.

જાગે મારા આતમમાં પ્યારો પલકારો
વાગે રૂડાં અવસરનો ન્યારો  ઝણકારો,
હે જી હું તો હરખે  રિઝાવું  એકતારો
ને રાજ રત  મનમાં  મંજુલ સૂર તારો.

નાની  પગલી  ને  લાંબો   પગથારો
હું ના  એકલી,  છે  તારો   સથવારો.
શૂલ  હોય  મને  ફૂલ  સો  અથવારો
રે  રાજ રત  તારો  અતૂટ  સહચારો.

અંક    અંકુરમાં   પગરવ    સુહાણો,
તેજપુંજ ઝળહળ દીપતો  અજાણ્યો.
ઘેરા  ઘનમાં   સોનેરી   પ્રકટ  જાણ્યો
રે રાજ રત કાળજડે  કાનજી સમાણો.
——

લિંક

તને યાદ…..

તને યાદ…..

કોરી   ધરતી  હસીને  ભીંજાતી,
આ પોયણીની પ્યાસ ના બુજાતી.
રાત  રૂમઝૂમ મલ્હાર રાગ ગાતી,
કાં’ તને  મારી  યાદ  ન આવી?

ખેલ  ખેલંતા ખળખળતા પાણી,
તેમાં  આશાની આરત  સમાણી.
ખર્યું  પાન  તને  આપે  એંધાણી,
તોય તને  મારી  યાદ  ન  આવી?

  વેણ  ઘૂઘરી  તેં  લોભિલી  વેરી,
મેં   ઝાંઝરી   પરોવીને   પેરી.
તેની  વાગી  ઝણકાર  ફરી  ઘેરી,
હાં, તને  મારી  યાદ ન આવી!

મોહ  દીવાની વાટ ધીમી  કીધી,
તડપ   હૈયે  દબાવી   મેં   દીધી.
વ્યર્થ  વાયદાની વાતો  શું  કે’વી,
જો, તને જ મારી યાદ ન આવી!
——

Previous Older Entries Next Newer Entries

%d bloggers like this: