લો વારતા શરૂ થઈ

જન્મપત્રિકા લખાઈ ને સફર શરૂ થઈ,
લો વારતા શરૂ થઈ.

નક્શા ને માર્ગ રૂપરેખા આધાર લઈ,
જાણે ના જીવ, હસ્તરેખા દોરાઈ ગઈ,
લો વારતા શરૂ થઈ.

જન્મતાની સાથ મથામણમાં અટવાઈને,
આડબીડ રસ્તે વિમાસે આ વાટ કઈ?
ધારી લે જંગલમાં મારાથી પહેલ થઈ,
મારાથી આજે આ વારતા શરૂ થઈ.

ચાલ્યે જાય આગળ જન્માક્ષર રેખ પર,
શક્ય છે, લખેલું એ ફેરવે નિર્ધાર લઈ,
 શક્તિ, પરિસ્થિતિ, આવે બદલાવ લઈ,
પૌરુષત્વ લખે નવી વાર્તા વળાંક લઈ.

હસ્તમાં લખેલ તે જ મુખ્ય માર્ગ જન્મથી,
રોજ નવાં રસ્તા, નવ પ્રકરણની ભાળ લઈ,
જાણી ને અવગણી પણ, મૃત્યુની વાત થઈ,
ગ્રંથ થયો બંધ, લો વારતા પૂરી થઈ.

અનન્ય તેની લાગણી ને સ્નેહની સુવાસથી,
દિલોમાં અકળ, અક્ષર, વાર્તા લખાઈ ગઈ.
                          ——   સરયૂ પરીખ  ૧૦/૨૦૧૯

પ્રતિભાવઃ

આ જીવતી વારતા વાંચતી વખતે આંખ સહજ નમ થાય.
 જીવતી વારતાએ મારી અંદરના માનવને જીવતો કર્યો હતો,
 આમા સ્વાનુભુતી  છે. તેથી તે વાંચનારને પોતાની વાત લાગે છે. પ્રજ્ઞા જુ. વ્યાસ.

લિંક

     મંજુફઈ                                                      લેખિકાઃ સરયૂ પરીખ

અમારા કિશોર વયના સાત પિત્રાઈઓમાં મંજુબેન કોઈના માસી, તો કોઈના ફોઈ હતાં. મારા પિતાના કાકાના દીકરી બહેન તેથી મારા મંજુફઈ. તેમનાં મોટીબેન મારા સગા મામી જેથી એમના બાળકોના મંજુમાસી હતાં. તેમનો સહવાસ મને બાળપણથી મળેલ કારણ કે મામાનું કુટુંબ ઘણા વર્ષો બહાર ગામ હોવાથી તેમના બંગલાના આગલા ભાગમાં મારા માતાપિતા, ભાઈ અને મારા કરતાં સાત વર્ષ નાની બહેન, રહેતા હતા. અને બંગલાના પાછલા ભાગમાં મંજુફઈ અને તેની દીકરી, શાંતુ રહેતાં હતાં. More

લિંક

 

સર્જક અને સમીક્ષક

અંતરંગ પ્રેરણા પીંછીથી, કલાકાર સૃષ્ટિ આલેખે,
મર્મિલા અર્થને મલાવી, શાણો કો’ સાક્ષર સુલેખે.

દૈવી કલાની કૃપાની સાથ સાધનાનું ઝીલે કહેણ,
ઊર્જિત સરવાણી સ્વીકારી નિશ્ચયથી વાળે વહેણ.

શક્તિ ભક્તિનું સંધાન કરી કર્મોમાં રહે એક ધ્યાન,
આરોહે દુર્ગમ સોપાન કરે ઉત્તમ આકાર મૂર્તિમાન.

લોકોત્તર કલ્પન નિર્માણને સમજી ઊજાળી ઉભારે,
અલગારી અર્જને કસીને જોહરી કો કિંમત બતાવે.

શબ્દોમાં ગૂંથેલા ગીતને  લયકારી દોરમાં પરોવે,
અદર્શીત અંતર તરંગના રંગોને વિલસિત બતાવે.

મૂરતના સ્મિતનું, શબ્દોના કોષનું, મૂલ્યાંકન સાચું કરાવે,
પારખું પરીક્ષક સર્જનને વિશ્લેષી રંજન રસદર્શન કરાવે.
——-

આ કાવ્ય સર્જક અને વિવેચક વિષે છે. પરંતુ શૈલાબહેનનો ભાવ પણ ગમ્યો.
સરયૂબેન,
સર્જક અને સમીક્ષક કાવ્યમાં ઈશ્વરી તત્વ અને ભક્તનુ સંધાન ખુબ જ ઉચ્ચ વિચાર અને પુરી ગહનતાથી કર્યું છે. આપની કલમને સો સો સલામ. Shaila Munshaw

 

 

લિંક

Help me Heal…..

This melting sky makes me cry,
O’ my beloved! In rain I’m dry.

My tears of joy and peace of my soul,
  Haven’t come back since you’re gone.

The birds sing soft, hide in the loft,
Melodies of love shyly moan.

Why this way, my heart just aches?
My fluttering feelings, I can’t catch.

I open my door and stare your way,
You come and stay, don’t stay at bay.

I can’t understand the flair of my mind,
This world around is not so kind.

I long to be yours and share my bliss,
Our hearts will heal with a sweet little kiss.
——

લિંક

ભીતર

ભીતર  સાત  સમંદર  કેતુ,   હું સમજણનો  બાંધું  સેતુ,
વિચારરાસે  ઝૂલણાં  ઝીલી, રાખું  વારી  હળવે  વહેતું.

  દિલ ગાગરમાં સમાય સાગર આપે એવું કિરણ પ્રભાકર,
પાણી તરતાં પથ્થર વિસ્મિત, શ્રદ્ધાને પ્રણામ સાદર.

મૃત્યુંજય  આશા  આધારેસર્જન  ચેતન પ્યાર પ્રસારે,
આંસુ   લૂછે    કાજળ   કોરેઅંતર  ઊર્જા  દર્દ સખા રે.

મેઘધનુષ  ચીતર્યાં  આકાશે, નવલી પીંછી  રંગ ભરીને,
અંતર મન  ગઠબંધન રેલેસ્થિર હુંવિશ્વ  ફરે વર્તુળે.

ક્ષણભંગુર તોય કાળ અનંતા, નાનો અંશ વિશાળ અહંતા.
અનેક જન્મો, જીવ  અજન્મા, નશ્વર દેહ ને તત્ત્વ  અનંસા.

મનવા કરુણા સ્નેહ દયા સંગ લાલચ દ્વેષ રોષ પામરતા,
હો મન, મતિ, વાણી સંગતમાં, શ્વાસે  ગુંજે રે સ્વરસમતા.
——

કેતુ=જ્ઞાન   અનંસા=અવિનાશી

લિંક

Wish and Desire

Many subtle wishes rise and die,
like waves of the ocean rise and subside.
Praise and promotion, push them high,
the wind and wait, push them aside.

With short-lived wishes and soft subtle waves,
the ground is laid to build a palace.
A special desire, a dream takes shape,
the slaps and shoves cannot give a shake.

Aspiration keeps on sailing through troubles;
so many times it shifts and stumbles.
A leap at a time brings it closer to the shore,
and reaches for joy like never before.

Desire and drive come from mind, heart and hand,
but no one may be there when you struggle in the sand.
It is up to you to have zeal in your soul,
to know your call and reach your goal.

          ———–
Small wishes build a strong desire. The path to the success one has to surmount alone.
To be aware to know your calling.

ઈચ્છા અને મહત્વાકાંક્ષા

તરંગ ઊછળી આવે ને ઊંડાણે નીસરી જાયે
યાદોમાંથી નાની ઈચ્છા સહેજે વીસરી જાયે
પ્રોત્સાહન ને પ્રેમ પ્રશંસા આગળ દોરી જાયે
સંજોગો  ને  અવસર આઘે ઉપર ખેંચી જાયે

આકાંક્ષા  ને  આશા જાળી  સુંદર સેતુ બાંધે
આભ જનારી એક રાહને  એકતારથી સાંધે
ધુમ્મસ  ઘેરું  ઘેરે  તેને  ઘડીક  વાદળ ઢાંકે
તરવરતા તારાઓ  વચ્ચે  ધ્રુવનો તારો ઝાંકે

પૂર્ણ પણે હવે ઊઘાડ થાતો લક્ષ મને દેખાતું
નિર્ગત શંકા, વ્યાકુળતા ને ના મનડું મૂંઝાતું
સૌ કંટકને  કુસુમ કોમળ સમજીને  સુલજાવું
એકાકી  કેડીની  ઉપર  દ્રઢ  પગલાંઓ માંડું

ધ્યેય તરફની ધારાવાહી  અંતરની સરવાણી
શાને કાજે હું ધરતી પર, યત્નેથી  સમજાણી
—-  સરયૂ પરીખ
એક જ વિષય બે ભાષામાં રજુઆત. Not a translation.

લિંક

મનમાન્યું

સૂણ રે મારી સહિયર આજે ખરું થયું
બટક્બોલી પૌત્રીએ મને ખરું કહ્યું…..

સ્પર્શી મારા ચહેરાને તેની નાજુક કર કળીઓ
છ વર્ષની મીઠી પૂછતી, “કેમ તને કરચલીઓ?”

જવાબ શોધું, કેમ કરીને કઈ રીતે સમજાવું!
શબ્દો શોધી કોશિશ કરતી અવઢવમાં મૂંઝાવું

એ બોલી કે વાંધો નહીં બા, પુસ્તક હું લઈ આવું
પુસ્તકમાં તો સીધું સાદું કારણ હતું જણાવ્યું

હસતાં મેં તો સત્ય જીવનનું યત્ન કરી સમજાવ્યું
“દોરાશે તુજને પણ બેટી! સમય તણી રેખાયું”

“નારે દાદી, મુજને એવું કદી કશું ન થવાનું”
પ્રફુલ્લતાથી દોડી ગઈ એ પ્રતિક પતંગિયાનું…..

યાદ કરી લે સૈયર! તું પણ વિશ્વાસે કહેતી’તી,
“નારે હું તો કદી કોઈ’દી પચાસનીય થવાની.”

બાલિશતાના ભોળપણાનું એ જ હતું મનમાન્યું
હતો તને પણ એ જ ભાવ, તોય અંકાણી કરચલીયું!
—-

Sufiya

Our six-year-old Sweetie, you know, is quite witty
My friend, what she said surprised me completely
“My dear Granny, why do you have wrinkles?”

I was puzzled and perplexed, so waited for a while!
She got up from my side with a perky, sweet smile,
“I will go get my book and I know where to look.”

The little book explained, but I deeply explicated;
“The time lines do roll, as everyone grows old.
Darling! You may also get, that’s how Nature is set.”

She giggled and alleged, “Oh Grams, no, you’re so naive.
The wrinkles are for the old, and I will never get so old!”
And she ran away to sing like a birdie with her wings.

Tell me, o’ my friend; I think she is confused
“Surely I can understand, because many moons before,
remember? Twirling curly hair, you smugly used to say,
‘I will never get the grays, and fifty? Too far away’”

A child creates illusions and draws unique conclusions
It’s a joy to hold her hand and walk on innocent land
——

લિંક

અનુતાપ

સપ્તપદીની વેદી ઝળહળ તું ત્યાં ફેરા ફરતો,
નવજીવનની વચન ઉક્તિઓ કો’ની સાથે કરતો.
સાક્ષી થઈને, અહીંયા બેસી, આપુ મૂંગા વચનો,
શબ્દહીન પડઘા હૈયાના, કેમ નથી સાંભળતો?

હજીય ગુંજે દ્વાર ટકોરા, પ્રીત તણા ભણકારા,
હાથ હથેળી દિલ લાવેલો, સ્વપ્નાના અણસારા.
અરમાનોના અમી છાંટણાં, ક્ષુબ્ધ બની મેં ઠેલ્યાં,
જતો જોઈ ના રોક્યો પ્રેમે, અધરો મેં ના ખોલ્યા.

સાત સાત પગલાંઓ સાથે દૂર દૂર તું જાયે,
ભરી સભામાં આજે મારી રુહમાં ગહન સમાયે.
અડછડતી તુજ નજર ફરીને ક્ષણભર તો રોકાયે,
પસ્તાવાના ખંજન પર અંગત ગંઠન બંધાયે.

મંગલમય આ મહેરામણમાં એકલવાયું લાગે,
હીબકા ભરતું મનડું મારું, તારી સંગત માંગે.
———
એક વખત દિલ હથેળીમાં લઈને આવેલા પ્રેમીને પાછો વાળેલો.
તેના લગ્નમાં શાક્ષી બની પસ્તાવો કરતી પ્રેમિકા.
અનુતાપ=પસ્તાવો

લિંક

ઊર્મિલ સંચાર

આવી એક ચિઠ્ઠી, મેં મોતીએ વધાવી,
લીટીના લખાણે મેં આરસી મઢાવી.
જત કાગળ લઈ લખવાને બેઠી,
મારી યાદોને અક્ષરમાં ગોઠવી.

ભોળી અવનીને સાગરની રાહ,
લહેર આવે, આવે ને ફરી જાય.
પરી મહેલમાં એકલી હું બેઠી,
મારી યાદોને રેતીમાં ગોઠવી.

મારી ધડકનને પગરવની જાણ,
નહીં ઉથાપે એ મીઠેરી આણ.
કૂંણા કાળજામાં હઠ લઈને બેઠી,
મારી યાદોને નયણામાં ગોઠવી.

સૂના સરવરમાં ઊર્મિલ સંચાર,
કાંઠે કેસૂડાનો ટીખળી અણસાર.
ખર્યા ફૂલોને લઈને હું બેઠી,
મારી યાદોને વેણીમાં ગોઠવી.

મારા કેશ તારા હાથની કુમાશ,
ઝીણી આછેરી ટીલડીની આશ.
શુભ સ્વસ્તિક ને કંકુ લઈ બેઠી,
મારી યાદોને આરતીમાં ગોઠવી.
——

લિંક

Ever-Changing

The flawless river flows forever
I think and believe I can see it forever
But I can never see the same river
Even if I try.

Life is like a runaway river,
Ever-changing and never slowing
Why pull against His wishes,
and hold on to worthless ashes?

No need to leave, No need to cling
The kith and kin are a short term myth
The force of the fleet will trick them away
The stream of time will split our ways

I hold up my head above it all
I’ve to be aware and widely awake
Remove the covers so I can swim
And the weight of wants don’t drag me down

We celebrate the Spring, the enchanting stream
The birth and progression; a miracle in motion.

——
The deep philosophy of a flowing river is compared with our ever-changing life.
Every thing turn, turn, turn . . .

સદા વહેતી

ઊજમ નીર નિહાળું એક ધ્યાન,
   વચે છલછલ નિર્જરતી છલકાર,
   સદા વહેતી નદીની આ વાત.

જીવ માયામાં  ભ્રામક વિશ્વાસ,
  એ અકળાવે અસ્થિર આ શ્વાસ.
  સદા ભળતા સંબંધની વાત.

મારા સુખના સોણાનો ભ્રમલોક,
  ભુલભુલૈયામાં ભમતો આલોક,
  સદા રમતા વિચારની વાત.

દિલ ધડકન ને નવનવ એ હેત,
   છબી ફરતી જ્યમ સરતી રે રેત,
   સદા સરતા સ્પંદનની આ વાત.

છૂપી અંતરમાં દિવ્યતા અપાર,
   તેજ પુંજ  ઝીણી   રેખાને પાર,
    સદા  વહેતી  ઊર્જાની આ વાત.
——-
વહેતી નદી, જેમાં એક સરખું પાણી ક્યારેય ન દેખાય, તેમ સરતા જીવનમાં બધું અસ્થાયી છે. સંબંધો, સ્વપ્નાઓ, પ્રેમપાત્રો અને આત્મશક્તિ, સર્વ સમય સાથે વહેતા, બદલાતા રહે છે. એ સમજી ને – એ જ વ્યવહારની અપેક્ષા ન રાખવી જોઈએ.

જો તમે ગંગા નદીનાં કિનારે ઉભા હો તો પ્રત્યેક ક્ષણે એક નવી નદીને જોઇ રહ્યા છો. તમને એમ પણ થાયે  કે તમે એજ નદી જુઓ છો પણ એક મિનિટ પહેલા તમે જે પાણી જોયું હતું તે તો વહી ગયું છે.  આમ તમે એક પૂરેપૂરી નવી નદી જુઓ છો. જ્યારે આપણું જીવન એક વહેતી નદીની જેમ તીવ્ર ગતિએ વહી રહ્યું છે ત્યારે શું આપણે નકામી અને નજીવી વસ્તુઓ એકત્ર કરી રહ્યા છીએ? પ્રત્યેક શ્વાસે અને પ્રત્યેક ઉચ્છશ્વાસે પ્રત્યેક જીવાત્માને આપણાં નશ્વર દેહમાં નિવાસ કરવા આપેલી અવધિ વપરાતી જાય છે.- શ્રી.રાધેકાંત દવે

લિંક

હકીકત-ફેર
આવે મદમાતી મારા સપનાની રાણી,
માનતી કહેલું મારી લાગણીઓ જાણી.
હાથ જ્યારે માંગુ તે ઉમંગે આપતી
સાથ જ્યારે ચાહું, સંગાથે ચાલતી.

દીવાના તેજ સમી ઓરડો ઉજાળતી,
હૈયું મીલાવી મારી આરતી ઉતારતી,
ફૂલોનો હીંચકો ને પાપણ પલકારતી,
તીરછી નજરથી એ મુજને ઝૂલાવતી.

ચોતરફ તારલા ને ઝરમરતી ચાંદની,
મંજુલ મધુર વાત રૂમઝૂમતી રાતની,
મેઘધનુષ રંગોના મનરથનો સારથી,
હોંશે બિરાજે મારી મોહિની માનથી.

મનમોજે  રાચું  રૂડી કલ્પનની ક્યારી
રકઝક  ના કોઈ,  મારું ધાર્યું કરનારી
મનગમતી વાર્તામાં, મનહરતી નારી,
હકીકતની છોરીથી સાવ જ એ ન્યારી.

———

તેણીની હકીકત-ફેર
મારી કલમ અને કલ્પનાની સ્યાહી
મારી મરજી પેઠે ચાલે કહાણી.

વાંસળી વગાડી મને પ્રિયતમ બોલાવે
જો હું ના માનું મને અવનવ મનાવે.
લલિત લતા ઝૂલે હળવે હિંચોળે
માધુરી માળા મારા કેશમાં પરોવે.

મારી કલાને એ હરદમ વખાણે
થોડું કરું તોયે બહુ કર્યું માને,
મુજને શું ગમશે તે વણબોલે જાણે
આપે અચંભો મને રુચતું લઈ આણે.

મારા એક આંસુની કિંમત પિછાણે
મીઠું હસીને વળી માફી એ માગે,
સપનાનો સાયબો મિતભાષી પ્યારો
હકિકતના છોરાથી સાવ જ એ ન્યારો.

———-

આપણી કલ્પના પ્રમાણે વાર્તાના પાત્રો ઢાળી શકીએ, ભલે હકિકતમાં એ શક્ય ન બનતુ હોય. આમાં ફરિયાદ નથી પણ મૌલિકતાનો આનંદ છે.

લિંક

Flutter of Wings

The swan of my soul feels free in flight
No right or wrong, just the light of delight
The crystal clear mind, reflects the bluish sky
The peace within my reach, I simply realize.

Awakened and aware by the nudge of the sun
The white swan smoothly flutters wide wings
He takes a leap of faith to dance and sing
The rays of hope gently pull the shiny string

In one unique way swan dedicates the verse
His wings are open to embrace the universe
A prayer to surrender gives grace to revive
The timeless trance in the space of divine

Live in the moment and forever in eternity
No past no future from here to eternity
——-
The swan is a symbol of purity and transcendence.

પાંખોનો ફફડાટ
આત્મ હંસની અનેરી આ ઉન્નત ઊડાન
ના સત્ય કે અસત્ય, સહજ આનંદ ઉજાસ
શુભ્ર માનસમાં છાયે પેલું નીલું આકાશ
હું જાણુ, મનઃશાંતિ મારા અંતરની પાસ

દેવ સૂરજને અણસારે જાગૃત સભાન,
શ્વેત હંસ ધીરે ફફડાવે, વિસ્તારે પાંખ
ભરે શ્રધ્ધાથી ફાળ થનક નર્તન ને ગાન
તેજ આશા કિરણ ચમક આંજે રે આંખ

એની આગવી અદાથી હંસ અર્પે છે શ્લોક
એની પાંખો ફેલાવી આલિંગે અવલોક
પ્રાર્થના  સમર્પણ    કૃપા  શક્તિનો  કોષ
ના સમય તણી રેખા, અલૌકિક આગોશ

આ ક્ષણમાં જે જીવ્યા તે એ જ અમરકાળ
ના ભૂત કે ભવિષ્ય, આ પળ, અનંતકાળ
——-

Pravin Shah September 12, 2017 / 3:47 pm

રચના ખૂબ સુંદર થઇ છે, સરયુબેન…

આત્મ હંસની ઉન્નત ઉડાન, મનનો સહજ આનંદ ઉજાસ, શુભ્ર માનસ,
નીલું આકાશ, મન શાંતિ અંતરની પાસ,

દેવ સુરજ, જાગૃત સભાન શ્વેત હંસ,
પ્રસારે પાંખ, કરે નર્તન-ગાન, આશા-કિરણ આંજે આંખ, શ્લોક અર્પે ને પાંખમાં
આલિંગે અવલોક, પ્રાર્થના, સમર્પણ, ના સમયનું ભાન… બસ અલૌકિક આગોશ,

આ ક્ષણ એ જ અમરકાળ- એ જ અનંતકાળ

વાહ.. વાહ… વાહ… આપની કલ્પના, સહજ આવેલ શબ્દોની મીઠાશ,
અલંકાર, પ્રાસ …. વગેરેએ મન ભરી દીધું,
થાય કે વારંવાર વાગોળ્યા જ કરીએ.
આવી રચના ક્યારેક જ વાંચવા મળે છે.
ખૂબ ખૂબ અભિનંદન…

comment: I find the Gujarati Version even clearer.
Also remembering Kumar Gandharv’s….UD JAYEGA HANS AKELA..JAG DARSHAN KA MELA>>>>
Love…..Munibhai

લિંક

પ્રેરણા
તું આવી, ને રૂહમાં સમાણી,
એક કમનીય કવિતા લખાણી.
મંત્રમુગ્ધ હું મુશાયરામાં બેઠી,
હું ઊઠું, તો કેમ ઊઠું?

નવા કાગળ કલમ મેં વસાવ્યાં,
એને મધુરા કવનથી સજાવ્યાં.
એ કોરા કાગળિયાની સ્યાહીને,
હું ભૂસું, તો કેમ ભૂસું?

મારા હૈયાના તારને હલાવી,
એમાં ગણગણતાં ગુંજન મિલાવી.
એ મનગમતાં ગોપિત ગાણાને,
હું વારું, તો કેમ વારું?

સમીર સ્પર્શ્યો ને ગુલમહોર મ્હોર્યો,
ઝુલો હાલ્યો ને પાલવડો લહેર્યો.
હવે જગને જઈ હું શું રે જણાવું,
હું બોલું, તો શું બોલું?

રંગ રૂસણાં લઈને જાવું હાલી,
સાદ આવ્યોને ફરીને હું મ્હાલી.
સખા શબ્દોએ લાગણી પિછાણી,
હવે રૂઠું, તો કેમ રૂઠું?

——-

Inspiration – પ્રેરણા આવે અને કવિતા લખાઈ જાય, મનના મુશાયરામાં ખોવાઈ જવાય. પછી તેને રોકવાની કેમ ? અને કઈ રીતે તેના પ્રત્યક્ષીકરણની દ્વિધા અને વિમાસણમાંથી બહાર અવાય? આ તો ગાલિબે વર્ણવેલી પ્રણયની જ્વાલા જેવું છે.
જેમ પ્રેમમાં પડવું એ સહજ છે, તેના પર જોર નથી ચાલતું. તેમ સર્જન કાર્યને રોકવાનું જોર નથી ચાલતું. મીઠી રકઝક ચાલે છે.
સર્જનનો આનંદ ફરી ફરીને સ્પર્શ કરી જાય છે.

લિંક

If I love you more . . .

“Your heart is restless, and tears roll from the corners of the eyes.
Are they yours or mine?
I know grandpa! You feel so low, but are you ready to go?”

“No my child! I just realized I am not done looking at you.
And I know I am not done loving you.
I am not done singing the songs,
and want to stay a little long.
I am not done planting the seeds
and not done reaping the joy.

“. . . But on the other hand, I am tempted to go
and meet my kin.
One way I see to get rid of this pain.”

“Yes, Grandpa, I know you are in great pain.
But I have great love for you.
Tell me, if I love you more, do you have less pain?
Will it hurt less, if I love you more?”

“Yes my child you say the right thing.
You hold my hand and I shall bear the sting.”
———-
A conversation between child and the grandfather.
This poem inspired by the talk of Mr. Elie Wiesel, Nobel laureate, on Super Soul Sunday – Oprah. . . . Saryu.

જો વધુ પ્રેમ કરું

ઝીણીં એક તિરાડ મહીં જો  બીજ ખરીને આપે સાથ,
સહજ વર્ષતી મીઠી ઝરમર, કૂંપળ કોળી આપે આશ.

સુતર  સાળુ તાર ઘસાયા, સૌની  સગવડ મુકી મોર,
સાંધુ લઈને સમજણ સોયો, દેશે સાથ દિલાવર દોર.

સૂર્ય તાપમાં વડલો રૂઠે,  શીતળ છાંયા દુર્લભ આજ,
પર્ણ કિરણ સંગ આંખમિચોલી, કેમ કરીને રીઝે રાજ.

નહીં વર્ષા, ના ભીનો ભાવ, શુષ્ક બને અંતર આવાસ,
ભૂલી પડેલી કોઈ વાદળી, અજાણતાં સંતોષે પ્યાસ.

તડ પડશે જો દિલમાં દિલબર, રૂંધી લેશે શ્વાસોશ્વાસ,
જરા હસીને  આંસુ લૂછી, નજર  મીલાવી દે વિશ્વાસ.

જાણું સાજન દર્દ ગહન તમ, એથી ગહેરો મારો સ્નેહ,
દર્દ અદાહક બને કદાચિત, હજી વધુ હું આપુ પ્રેમ!
——–
પોતાના જીવનસાથીની લાંબા સમય સેવા કરતાં કરતાં થતી સંવેદના.

લિંક

Photo

સમયની બલિહારી

મળ્યો  દેહ  નવ નકોર, લે ને  હસ્તમાં તું  દોર,
વહ્યો  પ્રેમ  ઝરો  જાય,  ભીંજવ  હૈયાની  કોર.

ખર્યું  ફૂલ ‘ગઈ’ કાલ, બંધ કળી ‘આવ’  કાલ,
પૂર્ણ ખીલ્યા ખરા ‘આજ’ની તું સુરખી નિહાળ.

વચન વાત, તન વિહાર, અદ્રશ મનના વિચાર,
મનુષ  મૂકી જાય  છાપ, આપ કર્મના ચિતાર.

ભ્રમર  ભમે  ફૂલ  ફૂલ, ફળે ગુપ્ત ગહન અંશ,
જીવન અલ્પ બને કલ્પ, અંજળ લંબાવે વંશ.

કાળચક્ર   ગતિમાન,  ફરે   ચરખા   સમાન,
અર આગિયાના તેજ  સમું ચંચળ અભિમાન.

ઉર અંધારા  માંય  સ્વપ્નસાર જીવન જાય,
જાગ, જાગૃત જ્વલંત સમય, ધ્યાનમાં જિવાય.
——-

લિંક

%d bloggers like this: