નિવૃત્તિ નિવાસ લે. સરયૂ પરીખ
“આજે સરગમ કેમ હજી આવ્યા નહી?”
અવન્તિકાબહેન ક્યારના સવારની પૂજામાંથી પરવારી સરગમની રાહ જોઇ રહ્યા હતા.
ચાર મહીના પહેલાં અવન્તિકાબહેન નિવૃતિ નિવાસમાં આવ્યા ત્યારે એમનો ચહેરો જોઇને કોઇને ખ્યાલ પણ ના આવે કે આ બહેન કેટલા હસમુખા સ્વભાવના હશે! બધાનુ કરી છુટે એવા પણ બદલામાં સારી વર્તણૂક ન મળે તો ધમકાવી કાઢતા જરાય વાર ન લગાડે. ભક્તિના નામે રઝળપાટ કરે અને ધાર્મિક ક્રિયાકાંડમાં તન મન અને ધન ખર્ચી નાખે. સાહેબનાં પત્ની તરીકે સુખમય જીવન જીવેલા.
જ્યારે દીકરો વહુ ઘરડા ધરમાં મૂકવા આવેલા ત્યારે અવન્તિકાબહેન એટલાં મુંજાતા હતા કે આંખના આંસુ પણ સંતાઈ ગયા હતા. આગળની ઓફીસમાં મિસ.મેનનની રાહ જોતાં બેઠા હતા. ત્રણેમાંથી કોણે શું બોલવું એ ખબર નહોતી પડતી. વહુના મનમાં ગુસ્સો અને ધૂંધવાટ ભરેલાં હતા, ત્યારે દીકરો મહેશ અન્યમનસ્ક ભાવથી ક્ષુબ્ધ બની બેઠો હતો. મોટાભાઈ-ભાભીએ તો કહી દીધું હતુ, ‘ તમને યોગ્ય લાગે એમ કરો. બાને ક્યાં અમારે ત્યાં ફાવે છે?’ મહેશ વિચારે કે હવે બીજો કોઈ ઊપાય નથી.જ્યારે બીજી તરફ અવન્તિકાબહેન મનમાં ગણગણતાં હતાં,’ એમાં મે શું ખોટુ કરેલું? મારી સીત્તેર વર્ષની ઊંમરની પણ કાંઈ માનમર્યાદા નથી રાખતા. ભલે, અજાણી જગ્યામાં નાખી જાવ. મારે કોઈની જરુર નથી.’ (more…)
April 28, 2008
Kethan Ava
JOY Saryu Parikh/Bena
The sparkling joy in baby’s eyes
The jovial smile bound to mesmerize
The convivial grin under twinkly stars
Celebrates seven sweet months so far
The rejoicing beam dazzles and darts
Marvelous mischief steals our hearts
The giggles and laughter catchy and gold
Pure and bright reflection of soul
Note: The English poem was written right after spending five days with, about 8 months old, Kethan at Sangita-Mridul’s house. The Gujarati kaavy came to me after two weeks. Ava, Samir and Mae’s daughter, is also about 8 months old in this picture.
બાલ-હાસ્ય સરયૂ પરીખ
ઝબૂકે નયનોમાં આનંદ નયનતારા
બાળકની આંખૉમાં સ્નેહના ફુવારા
મસ્તીખૉર મૂસ્કાને મુગ્ધ મારૂં મન
ચમકંતા ચક્ષુ તળે ખીલે ચમન
મધુમીઠાં કલરવથી મોહી લીધા દિલ
ખિલખિલાટ હાસ્યે હસાવે ખુશદિલ
સાત માસ આયુ-ફૂલ ખીલ્યું નિશ્ચિંત
શુદ્ધ શુભ આત્માનુ સ્મિત પ્રતિબિંબ
April 23, 2008
joy
Kethan Ava
બાલ-હાસ્ય સરયૂ પરીખ
ઝબૂકે નયનોમાં આનંદ નયનતારા
બાળકની આંખૉમાં સ્નેહના ફુવારા
મસ્તીખૉર મૂસ્કાને મુગ્ધ મારૂં મન
ચમકંતા ચક્ષુ તળે ખીલે ચમન
મધુમીઠાં કલરવથી મોહી લીધા દિલ
ખિલખિલાટ હાસ્યે હસાવે ખુશદિલ
સાત માસ આયુ-ફૂલ ખીલ્યું નિશ્ચિંત
શુદ્ધ શુભ આત્માનુ સ્મિત પ્રતિબિંબ
JOY Saryu Parikh/Bena
The sparkling joy in baby’s eyes
The jovial smile bound to mesmerize
The convivial grin under twinkly stars
Celebrates seven sweet months so far
The rejoicing beam dazzles and darts
Marvelous mischief steals our hearts
The giggles and laughter catchy and gold
Pure and bright reflection of soul
Note: The English poem was written right after spending five days with, about 8 months old, Kethan at Sangita-Mridul’s house. The Gujarati kaavy came to me after two weeks. Ava, Samir and Mae’s daughter, is also about 8 months old in this picture.
2 Comments »
-
પૌત્ર અને પૌત્રી આપનૌં રહી ગયેલુ સંતાનોનું વહાલ લેવા આવે છે અને જુઓ તો કુદરતની કમાલ દિકરા દિકરી કરતા તેમના વ્યાજને આપણે આપીયે દસ ગણું વહાલ્…
-
પૌત્ર અને પૌત્રીના સુંદર ફોટા.
RSS feed for comments on this post · TrackBack URI
Leave a Comment
April 21, 2008
પશ્ચિમ દિશમાં સૂરજ ઊગ્યૉ
લાવ્યો મજનું ધૉળુ ફૂલ
આંખ નમાવી આજે કહેતૉ
‘માફ કરી દે મારી ભૂલ’
રખડું મુજને રૉજ સતાવે
વાતમાં વાતમાં મને વતાવે
હસતાં રમતાં નેણ નચાવે
ખેંચી લાંબા કેશ રડાવે
હું મલકાણી આજ ફુલાણી
મને રીઝવવા લાવ્યો ફૂલ
ખડખડ હસતૉં ટીખળી બોલ્યૉ
‘થયું મનાવુ, એપ્રિલ ફૂલ!’
April 1, 2008
મુરબ્બી ભાઈ
મુ.માનભાઈનો નિકટનો પરિચય ૧૯૬૮ માં થયો પણ એ પહેલા મારાં મનમાં એક પ્રસંગ પ્રેમપૂર્વક સંચવાયેલો હતો. હું બારેક વર્ષની હતી, એ સમયે શિશુવિહારનાં મંચ ઊપર બીજાં કવિઓ સાથે મારાં બા, ભાગીરથી મહેતાનું, તીલક કરી અને હાર પહેરાવી બહુ માન કરાવાયુ હતું. એવું પહેલા કે પછી મેં ક્યાંય કવિઓને આ રીતે માન અપાતા જોયું નથી. એ અનન્ય પ્રસંગ મારા ભોળા મન પર મીઠી છાપ મૂકી ગયેલ.
મુનિભાઈ અને ઇલાના સગપણ પહેલાની મુલાકાતૉમાં મુ.ભાઈ નિર્લેપ ભાવથી પ્રસન્નતાપૂર્વક બધૉ તાલ જૉયા કરતાં હતાં. કન્યાના પિતા તરીકે પૉતાનુ મહત્વ બતાવવા કૉઈ સવાલ પૂછ્યાનું મને યાદ નથી.એમની નમ્રતાનૉ પરિચય અમારા આખા કુટુંબને ત્યારે થઈ ગયૉ જ્યારે સગપણને દિવસે, આટલાં મોટા પ્રખ્યાત માણસ હોવાં છતાંય, મારા બાપુજીને પગે લાગ્યા. મારા બાપુજી એકદમ ગળગળા થઈ ગયા.
મારાં લગ્ન પ્રસંગે, મુનિભાઈને માનસિક ટેકૉ આપવાં, અમારાં નાનાં ગ્રુપમાં મુ.ભાઈ હાજર હતાં. એક વાત યાદ કરતાં આનંદ થાય છે કે જ્યારે જ્યારે હું અમેરિકાથી ભાવનગર આવતી ત્યારે ત્યારે પહેલી સવારનાં આઠેક વાગ્યાનાં અરસામાં મુ.ભાઈ સાયકલ પર ‘ગંગૉત્રિ’ આવી જ જાય. એ મુલાકાતથી મને ખૂબ ભીનૉ આવકાર મળી રહ્યૉ છે એવી પ્રતીતિ થતી. કોઈક વખત મારા મામા નાથાલાલ દવે અને મુ.ભાઈ એ પહેલી મુલાકાતમાં ભેગા થઈ જતાં ત્યારે ઑર આનંદ થતૉ.પછી પૂજય હીરાબા અને ઇંદાબહેન સાથે આવન જાવન થતી રહે પણ મુ.ભાઈની એ વહેલી સવારની મુલાકાત ખાસ વિશેષ હતી.
મારાં બાને, મુ.માનભાઈ તથા મુ.કાકા અને સર્વે કુટુંબી જનૉએ સ્નેહ અને સન્માન આપ્યાં છે એ યાદ કરતાં ખુશી થાય છે.
સરયૂ મહેતા-પરીખ
ટેક્સાસ,યુસએ
MunibhaI, Ila,
As I was reading MaanabhaI’s book this I felt like writing. I am sending this to you for your opinion.
March 25, 2008
સ્નેહ સભર ઝરણું ખળખળતું વહ્યું જાય
હળવુંફૂલ હૈયું હરખાતું તર્યું જાય
સરળ મસ્ત મધુ હાસ્ય પળમાં વિલાય
સ્વાર્થ મોહ દ્વેષનો પથ્થર ત્યાં પડ્યો, હાય!
અમી રસ અટક્યો ને ફૂલડાં કરમાય
સંકુચિત વાસનામાં વૈભવ શરમાય
ગહન જ્ઞાન નિદિધ્યાસ ગુરુકૃપા થાય
કપટ ક્લેશ પ્હાણ પૂરા જોશથી ફેંકાય
અમોલ ત્યારે સૃષ્ટિની વૃષ્ટિ વરતાય
હળવુંફૂલ હૈયું માનવનું મલકાય
March 17, 2008
નાત તેડાનું નોતરું આવે
જાતાં બીજે ગામ
નાનાં મોટાં સાબદા થઈને
ચાલ્યાં જમવા કાજ
બૈરા બૂઢાં ગાડે બેહે
બીજા હાલે વાટ
હસતાં રમતાં ગાતા જાતાં
અંતર ગાઉ બે ગાઉ
” બાપુ એ તો કેવું લાગે
કોશ ચાલીને જાવ
અમથાં ખાલી જમવા માટે
નવરાઓનુ કામ!”
કાન માંડીને સૂણતી ત્યારે
ચિત વિચિતર વાત
સરળ સાદા ગ્રામજનોની
કામે કસાયેલ જાત
ગાઉ ચાલું છું કરવા કસરત
મ્હાણતી હું કુદરત
સાંભળુ બાપુ હસતાં જાણે
“વાંઝણી આ કસરત!”
ગાઉ=કોશ= ૨ માઈલ
March 16, 2008
અપેક્ષા સુશીલા સુમતિ સંતોષ
ચાર સહેલીમાં એક મતદોષ
આગવી અપેક્ષાની જીદ હરદમ
“આગળ હું ચાલીશ એક કદમ”—
સુમતિ સુશીલાનો સીધો સહકાર
સુખી સંતોષીનો મીઠોં આચાર
આશા ત્યાં આવી ને લાવી વિચાર
”ક્યાં છે મેં ઇચ્છેલું,છે કંઇ દરકાર?”—
સર્વેશું ન્યોચ્છાવર, કાળજીની કોર
પણ નાનીશી નકલીમાં ખટક્યો છે દોર
સુજ્ઞા સંતોષીનું ચાલ્યુ ના જોર
મતલબી અપેક્ષા દોડી છે મૉર —
January 29, 2008
ઊંચેરી ટેકરી ને ઊંચો આવાસ
પાછલી પરોઢનો નિર્મળ ઉજાસ
આછેરી ઊંઘમાં મંજુલ આભાસ
ટહુકો હું સાંભળુ, જાગ્યો ‘બિશ્વાસ’—-
ઉમંગે ઉઠી આવી હું લેવાને બાળ
ચકિત બની ચંદ્રમાને જોઇને બહાર
નીરવ સૌમ્ય અંબરને તારલાની હાર
મસ્તાની ચાંદની મોહે મન બહાર—-
લાગણીની લહેરો દિલમાં લહેરાય
દૂર દેશ દેવા સંદેશ ઉડી જાય
પ્રિયત્તમ!આ ચાંદની ને મીઠેરો ચાંદ
અર્પે છે મધુરી અમ જીવનની યાદ—-
January 18, 2008
દિવાળીનો મર્મ
અગ્યારસઃ
અગ્યારસ ઉપરવાસ,તપ ને નિયમન
વિખરાયલ વ્રુતિઓનો સંયોજક દિન
બારસઃ
વાક બારસ, વિમળ વાણી વરદાન
દેવી મા શારદા, સમર્પણ આ દિન
ધનતેરસ
ધનતેરસ, સમજાવે સૃષ્ટિની વૃષ્ટિ
યોગ્ય વ્યય સંચય સમતોલન આ દિન
ચૌદશ
કાળી ચૌદશ, મનઃ ક્લેશનુ મરદન
નષ્ટ કષ્ટ કકળાટો, ગોષ્ઠીનો દિન
દિવાળી
દિવાળી આજ, મધુ-દીપ હું જલાવુ
અંતઃકરણ અજવાળે શાંતિનો દિન
સરયૂ પરીખ
૨૦૦૮
January 11, 2008
