A Mother Says

A Mother Says,

 Love! I am sending with you,
A piece of my heart

I will hold back tears, wait not wane
And let them roll when I see him again

 I know you shield him in your tender loving core
But how do I console my aching soul?

Every time I see the shadow of his face,
I jump out of myself to run and embrace

I hear dreamy sounds in the middle of the night
Will wonder and wish to hold him tight

 I know my loves!  Time will pass,
And we’ll melt again in each other’s arms

   ———————

 સંભાળજો

મોકલુ હું આજ  સાથે મન કમળની પાંખડીને
જાય જોજન દૂર વ્હાલા!  વિરહ છે મુજ આંખડીને

આંસુ અટકે નયન ગોંખે રય જિગરના ટુકડાને
ફરી વહેશે, જ્યારે જોશે, મલકતા મધુ મુખડાને

જાણું છું કે જાળવે તું  જીવ કેરા  જતનથી
ક્યમ  મનાવું  મ્હાંયલાને  જે વિખૂટે અમ રતનથી

જોવું જોવું અંહી કહીં પરછાઈ એની પ્રતિક્ષણ
તનને છોડી દિલ રે દોડી જાય લેવા બાથમાં ક્ષણ

રાત્રી મધ્યે  સુણુ ભ્રામક રુદ્ધ આક્રંદ એનુ
અચરજ અને અભીપ્સાથી હાથમાં એને વીંટાળુ

સમય જાશે જટ વહી ને ભાવભરતી ભેળા થાશુ
પીગળી જઇશુ પલક પાળે એક સંગમ બનીને
———–
રય=આતુરતા, રુદ્ધ=દબાયેલા
Kethan on a trip to Bangla Desh with Daddy, Grandparents and AuntieShusmita.

   

સંબંધો

સંબંધો

સહજ સાજ તૂટતા સંબંધોને તૂટવા દે
લાગણીની ગાંઠો સરી છુટે, તે છુટવા દે
ખેંચી તાણીને ફરી સાંધીને બાંધેલી
દંભી દોસ્તીની ઝાંય ઝાંખી, ભૂંસાવાદે

વહેતી નદી ને સદા તરતાં આ પાન જાય
બીજા ખરી, સાથ તરી, વહેણે વિખરાય જાય
બહુ રાખ્યે ના રે’ તો વહેતા રે મૂકજે
થાયે તે સારુ, કહી દિલથી વિસારજે

ભવની ગાડીમાં ચડે,અણજાણ્યા આવશે
પ્રેમ સહિત બેસાડી ભવભાતુ આપજે
સંગ સંગ થોડી સફર, ઉતરે ત્યાં અલવિદા
અભિગમના ઓરતાં ના રાખજે

સગપણના જાળામાં ગુંગળાવી ગુંગળાવી
મસ્તાના મોરને ના મારજે
પ્રીતભર્યા પલકોના મોતીને વીણી વીણી
પરવાના તારથી પરોવજે
            ————–
અભિગમ=મુલાકાત , પરવા=દરકાર

બોલ સખી

બોલ સખી!

બાળપણાની સહિયર  હરદમ હેત પ્રીતની  હેલી 
વિના  કારણે   આજે  બેઠી   સૂનમૂન  કેમ સહેલી!

અચરજ મારા મનમાં ચાલે અણઉકલી કો’ વાત!
અંતર   કરતાં,  મન  અંતરના,  અંતરાય આતાપ

બે કળીઓ ખીલતી દિલખોલી સંવેદનશીલ ડાળે
હસે   રડે   અમ  આંસુ  સાથે  સાથે   નયન    હિંડોળે

મારી યાદે  માતા જ્યારે અતિશય  વ્યાકુળ  થાતી
તારે  ચહેરે    ત્યારે  એના  મનમાં   શાતા   વળતી

નાની  મોટી    ખટમીઠ્ઠી   પળપૂંજી   સિલક  મધુરી
દર્દ  ભરેલી  ગંભીર ગોષ્ઠિ  તુજ  વિણ રહે અધૂરી

તુટી  રહ્યો    જો  મૈત્રી  દોરો ,  દોડી  એને   ઝાલૂં
કે’, હળવેહળવે સરવા દઇ,આવર્તન ગણી વિસારું?
      ———-

Realize

Realize

You sit in your narrow little corner and Judge
          The world passes by

You sit in your narrow little corner and Sulk
    Love  passes   by

You sit in your narrow little corner and Complain
     Time passes by

You sit in your narrow little corner and Connive
        Peace passes by

You sit in your narrow little corner and Frown
        Joy  passes  by

You sit in your narrow little corner and Demand
          Nature  passes by

You come out of your narrow little corner and Realize
            The Universe around, sings by

                                 ——————

Must have—

Must Have Done Something Good 

 A house on a hill and a window to the sky
In the blue of my eyes feel warm sunny sky

 Deep sleepy nights and bright dreamy days
Delightful dawns play a symphony of rays

 A fistful of colors thrown all around space
Raindrops do shine through the rainbow lace

 Wild flowers rally on the wonderland prairie
White wild posies do the dance with the fairy

 Most of all, the good attitude
Lets me live at lovely latitude 

Holy hue humbles and hugs me in verse
 Have I done some good to due deserve?

—————– 

દિવાળીનો મર્મ

  દિવાળીનો મર્મ
   અગ્યારસઃ   
              અગ્યારસ  ઉપરવાસ,તપ ને નિયમન
              વિખરાયલ વ્રુતિઓનો  સંયોજક   દિન
  
   બારસઃ    
              વાક બારસ,  વિમળ  વાણી   વરદાન
              દેવી  મા  શારદા, સમર્પણ  આ  દિન
 
   ધનતેરસ
              ધનતેરસ, સમજાવે  સૃષ્ટિની    વૃષ્ટિ
              યોગ્ય વ્યય સંચય  સમતોલન આ દિન
 
   ચૌદશ
              કાળી ચૌદશ,  મનઃ  ક્લેશનુ   મરદન
              નષ્ટ કષ્ટ  કકળાટો,     ગોષ્ઠીનો દિન
  
   દિવાળી
              દિવાળી  આજ, મધુ-દીપ  હું  જલાવુ
              અંતઃકરણ  અજવાળે  શાંતિનો     દિન
                     
                       સરયૂ પરીખ

કરણી ભરણી

painting by Dilip Parikh

કરણી ભરણી

પ્રારબ્ધના પડીયામાં પ્રથમ શુભ પ્રસાદી
તેજસ્વી માત,  તાત સજ્જન,  સુખશાંતિ

દેહલતા સ્વસ્થ વળી   સમતોલન   બુદ્ધી
લાગણીના   લયસ્તરમાં   સંવેદન    શુદ્ધી

વ્હાલપની   વ્હેંચણીમાં   કૃપાળુ   ભંડારી
વ્હેંચુ વ્હેંચુ    ને  વધે   ભાવ    સદાચારી

ધોઈ  ધોઈ  રાજી થાઉં   ચાદર   ચુંગાલી
નિર્મિત  સૌ  કષ્ટ  સહી અભ્યુદયે ચાલી

જ્ઞાનદીપ સાવધ, અજ્ઞાન શ્યામવાદળી
એક   એક  તાર  ગુંથે   કર્મોની    કામળી

પ્રારબ્ધ   કેરા   પાત્રે   પુણ્યકામ     પૂર્તિ
લખવી   જીવન  કાવ્યે   જરૂરી  પાદપૂર્તિ
                  ————

                      પ્રારબ્ધ લઈને આવ્યા એ વાપરતા જઈએ, તેમ તેમ પાત્રમાં ભરતા રહીએ,
                         એ પ્રમાણે ભવિષ્ય ઘડાય છે. આ વિચારને દર્શાવવાનો નમ્ર પ્રયાસ.

બાલ નંદન Innocence

બાલ નંદન

ફૂલ  ગુલાબી ચહેરા રોજ આવે મારે બારણે
મલકે   કરચલીઓ   સજી    હેતભર્યા    તોરણે

આંખના અણસારથી   કે   હોંઠના   હિલોળથી
આવતી  ખુશાલી  મારે  આંગણે અણમોલ સી

પસરાવી   હાથ   પ્રિય પ્યારા કોઇ   બોલથી
આવરીલે   ક્ષણમાં મિષ્ટ માસુમ કિલ્લોલથી

ચલવિચલ  દોડતા વણથંભ્યા   એ   ચરણથી
દોડ,  બાપુ, દોડ!   અનુરોધે   જીદ   વ્હાલથી

રમાડે કોણ  કોને! ખેર, આનંદ  સૌ  અનુભવે
લઈ  લીધા દોડી આવી બાથમાં  આ શૈશવે

સ્નિગ્ધ ને  સુંવાળા     મુલાયમ     મનરંજના
બાલ  હાસ્ય સુરખી મૃદુ   નિર્મળ    નિરંજના

———

        Innocence

             Rosy fresh blossoms show up at my door
              The sweet smiling faces we love and adore

                 The twinkle in their eyes bright, sharp and sure
                 A special precious pleasure, pious and so pure

                  Spreading cheery little arms. “Come sweethearts!”
                In a fraction of a moment encircle our hearts

          Frisky tiny feet scurry round and round
          ” Run, Bapu, run!” The gleeful singing sound

           Who is chasing whom? Simple silly race
           Childhood runs to us, gathers in embrace

           Sparkling shiny smiles a blissful resonance
          Darling little ones hold divine innocence

 

 

 

  

 

અશ્રુબિંદુ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Saryu/Urvashi                                                                                                                                           

 અશ્રુબિંદુ

એક  અશ્રુબિંદુ  મારી  પાંપણની  કોર   પર
ગીત લઈ આવ્યુ જુની યાદો દિલદોર પર

                    નાનેરી  બહેની મારી, ઉર્વશી   પરી   હતી
                   આવી’તી  આભથી  પાંચ વર્ષ  રહી  હતી
          
                  માતપિતા  ભૈયાના   ઉરની   ઓજસ  હતી
                  બહેન સહજ બચપણની મારી  હરીફ હતી

                   ઓચિંતી   ઈશ ઘેર પાછી એ ફરી   હતી
                  માતતાત  નજરુંમાં  મરુતા  ઝરતી  હતી

ના સુણ્યું જાયે  આ  ગીત  ઉરૂ  ગાતી’તી 
“કકડુપતિ  રાઘવ રાજારામ” રટતી’તી  
ને વળી તોફાની ખિલખિલાટ હસતી’તી!  
 
શબ્દો અંહી આવ્યા આ સૂરોની પાંખ પર
જઈ જોજન ભીંજવશે  ભૈયાની આંખ પણ
                                                                                                                                                                                                                         
ઉર્વીની   ઉષ્માથી  નયણાંના  તોરણ  પર
 મીઠુ   હસી  ને  રડી   કેટલીયે   યાદ પર
                   ————

My sister-Urvashi

One tear drops from the corner of my eye
Oh! with this song, the memories revive

We couldn’t bear to listen to the song any more
For my five-year-old sister  was no more

She used to sing, “Kakadupati raaghav raajaa raam”
Instead of, “Raghupati raaghav raajaa ram”

One day she was there, melted in our veins
Then she was gone, leaving us in pain

We have missed her a lot throughout our lives
Relived with this song special moments of those times

            
                           ————————–

હસી ફરી– Smile Again

 

painting by Dilip Parikh                                                     
                                                         હસી ફરી–

આશ તારલી આજ રાતભર ઝાકળ થઈને ઝરતી
સ્વપ્નોની રંગોળી જો ને વાદળી શ્યામ  વરસતી

યૌવનના  આંગણમાં  વેલી  ખીલી  પ્રેમ સીંચેલી
શરમાતી   મલકાતી   અર્પિત   પૂર્ણ પણે  વરેલી

એના આસે ક્ષ્વાસે ઝૂલી  પલકન  આંખ મીંચેલી
ત્રાપટ ઝાપટ  વાગી  ત્યારે  ધ્રૂજતી  એ ભીંજેલી

અણધારી   આફત   આવેલી    વાછંટે   વીંઝેલી
તણખલાના  તીર  તેવર   ક્રુર   કાંટેથી  વીંધેલી

હૈયામાં એ હામ લઈને    શક્તિ   સહ   જાગેલી
મમતાળી  ડાળી   ઓથારે  હસતી  ફરી ખીલેલી

એ જ ઝરતી ઝાકળ  ઝીલી તૄપ્ત બની તરસેલી
હૈયામાં  ઉમંગ   લઈ   નવસ્વપ્ન    રચે  રંગીલી

                                                            ————–

  Smile Again     
My wonderful teacher, I send you this letter
To let you know that my life is much better.
As you know, I grew up in Syria
School and college were sheltered euphoria.
He was cute and pursued me for long
I married him for love, thought together we belonged
I was overjoyed to come, guided by his ruling hand
I was happy in the hijab, timorous in this foreign land

Soon, my love was quite aloof; he had seen the dollar spoof
I was hurt and all alone, didn’t know what was going on!
He often slapped me here and there, I thought,“ he is just upset!”
I didn’t have anyone to tell, I kept the secrets very well.
He humiliated me more, asked for papers and passport,
I said, “ no, no, you must leave.” He said, “ need you to deport.”
He waved the shiny knife, yelled and dragged me into the street,
I cried and begged him just to stop, couldn’t see any way retreat.

 The police took me to a bend, where I could barely comprehend.
They told me to call some shelter, a safe place
“I want to see my mama’s gentle face.”

 Lucky for me that you were there,
You kindly took me in your care.
You tended my broken, beaten life,
                               You stroked my tender, weeping heart.                            

You taught me how to get my rights
     Find the freedom from the fights
      I look forward to future sights
    Out of the dark and into the lights.

                       I thank you, O’ my teacher, as well as several other kind helping hands.

                                   Your Happy Survivor                              
                                    —————————- ——————-
                               True story/Written by Saryu Parikh, June 2009